Zobacz w indeksie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego hasło Plosa
Zdjęcie lotnicze rzeki: w miejscach ciemniejszych woda jest głębsza
Ploso – zagłębienie w dnie rzeki między dwoma bystrzami o znacznie spokojniejszej wodzie, w którym przepływ jest laminarny, czasem praktycznie niezauważalny. Ploso zwykle powstaje na skutek erozji u podnóża brzegu podcinanego przez meander. Może też powstać przy przeszkodzie, np. powalonym pniu drzewa. W profilu podłużnym dno jest wklęsłe. Górna część plosa, przez którą nie przechodzi nurt rzeki, to zatoń.
Na dnie plosa może utrzymywać się woda o kilka stopni chłodniejsza niż przy powierzchni, co umożliwia występowanie gatunków zimnolubnych.
Nazwę ploso stosuje się również jako określenie dającej się wyodrębnić części jeziora.
Przypisy
↑Krzysztof Szoszkiewicz, Szymon Jusik, Mariusz Adynkiewicz-Piragas, Daniel Gebler, Krzysztof Achtenberg, Artur Radecki-Pawlik, Tomasz Okruszko, Marek Giełczewski, Karol Pietruczuk, Marcin Przesmycki, Przemysław Nawrocki:Podręcznik oceny wód płynących w oparciu o Hydromorfologiczny Indeks Rzeczny.Warszawa:Główny Inspektorat Ochrony Środowiska,2017,s.85,seria:Biblioteka Monitoringu Środowiska. ISBN978-83-61227-89-2.