pneumocyty typu I – płaskie komórki wyściełające, o zminimalizowanym metabolizmie. Zachodzi przez nie dyfuzja gazów pomiędzy światłem pęcherzyków płucnych a krwią naczyń włosowatych. Mają 25 nm grubości i 50–100 µm2 powierzchni.
pneumocyty typu II – rozproszone pomiędzy pneumocytami typu I, wydzielające surfaktant płucny. Aktywność wydzielnicza pneumocytów typu drugiego rozpoczyna się pod koniec życia płodowego.
pneumocyty typu III - nieliczne komórki o sześciennym kształcie z licznymi pęcherzykami wydzielniczymi. Przypuszcza się, że są chemoreceptorami.
Przypisy
12TadeuszKrzymowski,JadwigaPrzała:Fizjologia zwierząt: podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów: praca zbiorowa.Warszawa:Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne,2005,s.392-393. ISBN83-09-01792-8.
↑WojciechSawicki,JacekMalejczyk:Histologia.Warszawa:PZWL Wydawnictwo Lekarskie,2018,s.511. ISBN978-83-200-4349-5.