Podsarnianka

Podsarnianka
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Potok 5 rzędu
Źródło
Miejsce Bukowina-Osiedle
Wysokość

ok. 865 m n.p.m.

Współrzędne

49°31′00,0″N 19°50′32,5″E/49,516667 19,842361

Ujście
Recypient Czarna Orawa
Miejsce

Podwilk

Wysokość

ok. 662 m n.p.m.

Współrzędne

49°32′41,8″N 19°44′24,5″E/49,544944 19,740139

Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa konturowa powiatu nowotarskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”

Podsarnianka, Orawka – potok, dopływ Czarnej Orawy. Wypływa na wysokości około 865 m na południowych stokach Bukowińskiego Wierchu we wsi Bukowina-Osiedle w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Raba Wyżna. Początkowo spływa w kierunku północno-wschodnim, potem cały czas skręca w lewo i kolejno płynie w kierunku północnym, północno-zachodnim, zachodnim, na koniec południowo-zachodnim. Przepływa przez miejscowości Bukowina-Osiedle, Harkabuz, Podsarnie i Podwilk. W tej ostatniej miejscowości na wysokości około 662 m łączy się z Podszklanką tworząc rzekę Czarna Orawa.

Podsarnianka znajduje się w zlewisku Morza Czarnego. Płynie przez Pogórze Orawsko-Jordanowskie.

Przypisy

  1. 1 2 Geoportal. Mapa topograficzna 1:10 000 [online] [dostęp 2025-02-27].
  2. 1 2 3 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2025-02-27].
  3. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), ISBN 83-239-9607-5.
  4. ↑ Stanisław Figiel, Urszula Janicka-Krzywda, Wojciech W. Wiśniewski Piotr Krzywda, Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 26–28, ISBN 978-83-62460-30-4.