Poecile

Poecile
Kaup, 1829
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – sikora karolińska (P. carolinensis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

sikory

Rodzaj

Poecile

Typ nomenklatoryczny

Parus palustris Linnaeus, 1758

Gatunki

15 gatunków – zobacz opis w tekście

Poecile – rodzaj ptaków z rodziny sikor (Paridae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce Północnej.

Morfologia

Długość ciała 11–15 cm; masa ciała 7–19 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1829 roku niemiecki paleontolog i przyrodnik Johann Jakob Kaup w publikacji swojego autorstwa o tytule Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt. Kaup nie wskazał gatunku typowego; w ramach późniejszego oznaczenia w 1842 roku brytyjski ornitolog George Robert Gray na typ nomenklatoryczny wyznaczył sikorę ubogą (P. palustris).

Etymologia

  • Poecile (Poecila, Paecila, Poikilis, Poecilia, Poekilis): gr. ποικιλος poikilos „kolorowy”.
  • Penthestes (Pentestes): gr. πενθητηρ penthētēr „żałobnik”, od πενθος penthos „smutek, żal”. Typ nomenklatoryczny: tylko rycina, Reichenbach nie wskazał gatunku typowego; George Robert Gray w 1855 roku w ramach późniejszego oznaczenia jako typ nomenklatoryczny wskazał Parus niger Vieillot, 1818 (obecnie umieszczany w rodzaju Melaniparus) jednak głowa przedstawiona na rycinie zdecydowanie nie należy do tego gatunku; Carl Eduard Hellmayr w 1934 roku jako typ nomenklatoryczny wyznaczył Parus lugubris Temminck, 1820.
  • Phaeopharus (Phaeoparus): gr. φαιος phaios „mroczny, brązowy”; φαρος pharos „płaszcz”. Typ nomenklatoryczny: Parus palustris Linnaeus, 1758.
  • Poeciloides: rodzaj Poecile Kaup, 1829 (sikora); gr. -οιδης -oidēs „przypominający”. Typ nomenklatoryczny: Poecile superciliosa Przevalski, 1876.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki: