Wielomocz

Wielomocz
	Polyuria
	Klasyfikacje
ICD-10	R35

Wielomocz, także poliuria – stan, w którym organizm wydala nadmierną ilość moczu. Spowodowany jest najczęściej zaburzeniami zatrzymywania wody przez nerki lub przyjmowaniem zbyt dużej ilości płynów. Według różnych źródeł ilość wydalanego moczu w poliurii wynosi >2,5 bądź >3 litrów na dobę. To, czy dana osoba ma poliurię można dokładniej stwierdzić znając wagę badanej osoby, wiedząc, że o nadmiernym wydalaniu wody mówi się, gdy wynosi ono >30ml/kg/24 h. U dzieci wielomocz można rozpoznać, gdy dobowa objętość moczu wynosi co najmniej 1400 ml/m2/dobę.

Występuje fizjologicznie przy nadmiernym spożywaniu płynów, kofeiny, alkoholu, w ciąży oraz w stanach chorobowych, takich jak cukrzyca, moczówka prosta, ostra niewydolność nerek (w drugiej fazie, tzw. fazie poliurii), zespół Conna.

Przyczyny i podział

Wielomocz może reagować na podanie wazopresyny zmniejszeniem ilości wydalanego moczu. Na tej podstawie wyróżnić można wielomocz:

wazopresyno-wrażliwy, który powodują:
- moczówka prosta pochodzenia podwzgórzowo-przysadkowego (ośrodkowego)
- nawykowe przyjmowanie płynów

wazopresyno-oporny, występujący w schorzeniach takich jak:
- cukrzyca
- przewlekła niewydolność nadnerczy
- wrodzony zespół nadnerczowo-płciowy (deficyt 21-hydroksylazy lub 18-hydroksylazy)
- pierwotny hiperaldosteronizm
- pierwotna i wtórna moczówka prosta pochodzenia nerkowego
- autosomalna dominująca i autosomalna recesywna wielotorbielowatość nerek
- torbielowatość rdzenia nerek
- gąbczastość rdzenia nerek
- kwasica kanalikowa proksymalna i dystalna
- hipoaldosteronizm rzekomy typu 1
- zespół Fanconiego
- zespół Barttera

Przypisy

1 2 3 FranciszekF. Kokot FranciszekF., RobertR. Drabczyk RobertR., Mocz, zaburzenia oddawania [online], mp.pl, 6 sierpnia 2018 [dostęp 2020-06-11] .
↑ Anuja P.A.P. Shah Anuja P.A.P., Polyuria [online], Merck Manual, czerwiec 2019 [dostęp 2020-06-11] .
↑ Kunnamo, Ilkka., Finska, Evidence-based medicine guidelines, Helsinki, Finland: Duodecim Medical Publications, 2005, ISBN 978-0-470-01184-3, OCLC 58534181 [dostęp 2020-06-11] .
↑ TomaszT. Jarmoliński TomaszT., Ostra niewydolność nerek u dzieci [online] [dostęp 2020-06-11] .
1 2 Jerzy R.J.R. Kowalczyk Jerzy R.J.R. i inni, Pediatria : wybrane zagadnienia : nefrologia, hematologia, onkologia, gastroenterologia, endokrynologia, Jerzy R.J.R. Kowalczyk (red.), wyd. 2 zm., Lublin: Uniwersytet Medyczny w Lublinie, 2014, ISBN 978-83-62606-61-0, OCLC 904763694 [dostęp 2020-06-10] .

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

[:0-1] 1 2 3 FranciszekF. Kokot FranciszekF., RobertR. Drabczyk RobertR., Mocz, zaburzenia oddawania [online], mp.pl, 6 sierpnia 2018 [dostęp 2020-06-11] .

[2] Anuja P.A.P. Shah Anuja P.A.P., Polyuria [online], Merck Manual, czerwiec 2019 [dostęp 2020-06-11] .

[3] Kunnamo, Ilkka., Finska, Evidence-based medicine guidelines, Helsinki, Finland: Duodecim Medical Publications, 2005, ISBN 978-0-470-01184-3, OCLC 58534181 [dostęp 2020-06-11] .

[4] TomaszT. Jarmoliński TomaszT., Ostra niewydolność nerek u dzieci [online] [dostęp 2020-06-11] .

[:1-5] 1 2 Jerzy R.J.R. Kowalczyk Jerzy R.J.R. i inni, Pediatria : wybrane zagadnienia : nefrologia, hematologia, onkologia, gastroenterologia, endokrynologia, Jerzy R.J.R. Kowalczyk (red.), wyd. 2 zm., Lublin: Uniwersytet Medyczny w Lublinie, 2014, ISBN 978-83-62606-61-0, OCLC 904763694 [dostęp 2020-06-10] .