W obrębie poru jądrowego znajduje się jądrowy kompleks porowy (NPC – ang.nuclear pore complex) o średnicy 120-150 nm. Liczba jądrowych kompleksów porowych jest zależna od wieku, aktywności metabolicznej i typu komórki. W hepatocytach znajduje się 3000-7000 porów, a w komórkach o wysokiej aktywności metabolicznej liczba ta sięga 50 mln.
Budowa jądrowego kompleksu porowego
Jądrowy kompleks porowy jest cylindryczną strukturą zbudowaną z trzech współosiowo ułożonych pierścieni:
pierścienia cytoplazmatycznego, w którym zakotwiczonych jest 8 filamentów białkowych o długości do 100 nm,
kompleksu 8 promieniście wpuklających się do kanału segmentów (zrąb podstawowy) przypominających szprychy koła i tworzących kompleks kanału centralnego. Podjednostki sąsiadujących szprych są tak ułożone, że między leżącymi obok siebie szprychami a błoną jądrową powstaje 8 kanałów peryferycznych (obwodowych), które prawdopodobnie są miejscem dyfuzji biernej jonów i cząsteczek o średnicy do 10 nm.
Przekaźnictwo jądrowo-cytoplazmatyczne
Transport cząsteczek przez kanał centralny jądrowego kompleksu porowego wymaga dostarczenia energii z hydrolizyATP lub GTP. Przemieszczanie cząsteczek, np. białek z cytoplazmy do jądra można podzielić na kilka etapów:
Białko, do którego przyczepiona jest sekwencja sygnałowa (NLS – ang.nuclear localization sequences), łączy się z receptorem cytoplazmy podstawowej.
Kompleks białko przenoszone-sekwencja sygnałowa-receptor przyczepia się do jądrowego kompleksu porowego. Biorą w tym udział białka zwane nukleoporynami, których w strukturach jądrowego kompleksu porowego znajduje się ok. 100.
Przy udziale białkowego nośnika transportującego wahadło (ang.carrier) odbywa się transport dojądrowy.
Stanisław Orkisz, Hieronim Bartel: Organizacja i funkcjonowanie jądra komórkowego. W:Seminaria z cytofizjologii dla studentów medycyny, weterynarii i biologii.pod redakcją Jerzego Kawiaka i Macieja Zabla.Wrocław:Wydawnictwo Medyczne Urban i Patrner,2002. ISBN83-87944-62-9.