Prittwitz

Prittwitz – nazwisko starej, bardzo szeroko rozgałęzionej śląskiej rodziny szlacheckiej. Po raz pierwszy pojawia się w dokumentach w 1283 roku jako wzmianka o postaci Petrus de Prawticz oraz w polskim herbie rodowym Wczele. Jednolite nazwisko Prittwitz und Gaffron pojawiło się po raz pierwszy zgodnie z dekretem pruskiej Heroldii w 1882.

Herb

Emblemat to szachownica w kolorach czarnym i złotym. Na hełm garnczkowy z czarno-złotą labrą nałożony korpus nagiej murzynki z okaleczonymi rękami i złotą przepaską (bandażem) na głowie.

Znani członkowie rodziny

Bernhard von Prittwitz († 1561), oficer Korony Polskiej
Bernhard von Prittwitz und Gaffron (1845–1923), właściciel ziemski z terenów Górnego Śląska
Bernhard Karl Heinrich von Prittwitz (1796–1881), pruski generał-major, komendant twierdzy Toruń
Carl Baron von Prittwitz (1797–1881), rosyjski generał kawalerii oraz generał-adiutant cara Mikołaja I
Christian Wilhelm von Prittwitz (1739–1807), pruski oficer regimentu „Alt-Bevern“, właściciel ziemski dolnośląskiego powiatu Frankenstein
Erich von Prittwitz und Gaffron (1888–1969), filolog niemiecki, urzędnik ds. kulturalnych
Ernst Hermann von Prittwitz und Gaffron (1856–1925), urzędnik hutniczy, jeden z czołowych działaczy, który przyczynił się do wybudowania kościoła ewangelicko-augsburskiego Zbawiciela w Roździeniu
Friedrich Bernhard von Prittwitz (1720–1793), starosta powiatu opolskiego i ziemianin na Dolnym Śląsku
Maximilian von Prittwitz und Gaffron (1848–1917), pruski generał dywizji, Dowódca 8. Armii na froncie wschodnim (1914)
Moritz Karl Ernst von Prittwitz (1795–1885), pruski generał piechoty, dyrektor budowy twierdzy Poznań oraz twierdzy związkowej Ulm, Drugi Inspektor Korpusu Inżynierów
Moritz von Prittwitz und Gaffron (1819–1888), pruski administrator okręgu w powiecie Nimptsch (Niemcza) prowincji śląskiej oraz powiatu Ohlau (Oława)
Siegmund Moritz von Prittwitz (1747–1822) pruski generał porucznik i właściciel ziemski w Unter-Ludwigsdorf (Bystre) w powiecie Oels (Oleśnica). Uczestnik wojen napoleońskich 1806–1807 w korpusie pruskim L'Estocqa, m.in. podczas bitwy z Francuzami pod Schippenbeil (1806) oraz Bitwy pod Eylau (1807). Odznaczenia: pruski Order Orła Czerwonego oraz carski Order Świętej Anny

Przypisy

↑ Andrzej Tomczak: Memoriał Bernarda Pretwicza do króla z 1550 r. Warszawa: Wojskowy Instytut Historyczny, 1960, s. T. 6, zeszyt 2 ss. 328- 357, seria: Studia i Materiały do Historii Wojskowości.

Bibliografia

Genealogisches Handbuch des Adels, Adelige Häuser A Band VI, Band 29 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) w 1962 roku i nowsze roczniki, ISSN 0431-1299.
Genealogisches Handbuch des Adels, Adelslexikon Band XI, Band 122 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) 2000, ISSN 0435-2408.
Robert von Prittwitz: Das v. Prittwitz'sche Adels-Geschlecht. Wydawnictwo Verlag Wilhelm Gottl. Korn, Wrocław 1870; pełny tekst.
Peter Grupp: Prittwitz und Gaffron, von. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 20, Duncker & Humblot, Berlin 2001, ISBN 3-428-00201-6, s. 732
Skład rodziny Prittwitz 1875; wersja cyfrowa
Johann Georg Theodor Grässe: Woher die Prittwitze ihre Namen haben tłum. Skąd Prittwitze mają swoje nazwiska, tom 2, Drezno 1874, s. 114–115
Das v. Prittwitz'sche adels-geschlecht: aus den aufgesammelten nachrichten zusammengestellt; Korn, 1870

[1] Andrzej Tomczak: Memoriał Bernarda Pretwicza do króla z 1550 r. Warszawa: Wojskowy Instytut Historyczny, 1960, s. T. 6, zeszyt 2 ss. 328- 357, seria: Studia i Materiały do Historii Wojskowości.