Problem Waringa
W roku 1770 (XVIII w.) Edward Waring wysunął hipotezę, że każdą liczbę naturalną można przedstawić jako sumę czterech kwadratów (np.
). Ogólny zapis hipotezy:
Dla każdej liczby całkowitej
jest liczba
że każda liczba całkowita dodatnia
może być zapisana jako:

z nieujemną liczbą całkowitą 
Hipoteza ta została udowodniona w tym samym roku przez J.L. Lagrange’a i obecnie nazywana jest problemem Waringa.
Problem ów został następnie uogólniony na wyższe potęgi (np. 1909 – David Hilbert, 1920 – Hardy i Littlewood). W roku 1909 David Hilbert wykazał, że dla każdej liczby naturalnej
istnieje taka liczba
że każdą liczbę naturalną można zapisać za pomocą co najwyżej
-tych potęg liczb naturalnych. Niech dla każdego
liczba
oznacza najmniejsze takie
Problem Waringa pyta właśnie o wartości funkcji
.
Kilka pierwszych wartości funkcji
to:
- 1, 4, 9, 19, 37, 73, 143, 279, 548, 1079, 2132, 4223, 8384, 16673, 33203, 66190, 132055...
Należy zauważyć, że liczba może mieć więcej niż jedną postać jako suma
-tych potęg, np. 
W roku 1939 Leonard Eugene Dickson wykazał, że 23 oraz 239 to jedyne liczby wymagające sumy dziewięciu sześcianów (oznacza to, że wszystkie pozostałe liczby wymagają co najwyżej ośmiu sześcianów).
Przypisy
- ↑ E. Waring, Meditationes algebraicae, Cambridge 1770.
- ↑ G.H. Hardy, J.E. Littlwood // Nachr. Acad. Wiss. Gettingen Math.-Phys. Kl., 1920. s. 33–54. IV: Math. Z., 1922, № 12, s. 161–188.
- ↑ D. Hilbert, Beweis für die Darstellbarkeit der ganzen Zahlen durch eine feste Anzahl n-ter Potenzen (Waringsches Problem) // „Mathematische Annalen”, 67, s. 281–300 (1909).
- ↑ ACTA ARITHMETICA .
Bibliografia
- Dennis Weeks (Hg.): Meditationes algebraicae. An English translation of the work of Edward Waring. Providence: American Mathematical Society, 1991. (ISBN 0-8218-0169-4).
- Leonard Eugene Dickson: All integers except 23 and 239 are sums of eight cubes. In: „Bulletin of the American Mathematical Society” 45 (1939), s. 588–591.