Psychalgia

Zaburzenie bólowe, psychalgia, bóle psychogenne – forma zaburzenia somatoformicznego, charakteryzująca się skargami na ból o dostatecznie długim trwaniu i ostrości, by spowodować zagrożenie dla życia, przy braku obiektywnych cech patologii medycznej. Ból występuje w związku z konfliktem emocjonalnym czy problemami psychospołecznymi, którego nasilenie uzasadnia przypuszczenie, że ma on główne znaczenie przyczynowe. W następstwie uporczywego bólu zwykle wzrasta zainteresowanie i opieka nad osoba chorą - zarówno osób bliskich, jak personelu medycznego.

Kategoria diagnostyczna nie obejmuje bólu ocenianego jako psychogenny, w przebiegu zaburzeń depresyjnych czy schizofrenii.

Klasyfikacja według DSM IV

1. Zaburzenie bólowe powiązane z czynnikami psychologicznymi – odnosi się do sytuacji, w której współwystępujący ogólny stan somatyczny tylko w minimalnym stopniu może być przyczyną bólu.
2. Zaburzenie bólowe powiązane zarówno z czynnikami psychologicznymi, jak i ogólnym stanem fizycznym – odczucia bólu mają uzasadnienie w stanie medycznym mogącym ten ból wywołać, ale stopień jego nasilenia wykracza poza zwykłe proporcje.

Ból niewyjaśniony somatycznie jest diagnozowany jako zaburzenie. Zjawisko bólu jest doświadczeniem subiektywnym. Często obserwowany lub doświadczany ból nie ma związku z widocznym uszkodzeniem czy podrażnieniem tkanki.

Zobacz też

• dyspareunia

Bibliografia

• R.C. Carson, J.N. Butcher, S. Mineka; Psychopatologia zaburzeń vol. I, GWP 2003