Ptiloprora
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei .
Morfologia
Długość ciała 14–20 cm; masa ciała 12,5–37,5 g.
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1894 roku brytyjski zoolog Charles Walter De Vis w publikacji swojego autorstwa Annual Report on British New Guinea . Gatunkiem typowym jest paskowik rudogrzbiety (Ptiloprora guisei ).
Etymologia
Ptiloprora : gr. πτιλον ptilon „pióro”; πρωρα prōra „dziób statku”.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
Przypisy
1 2 C.W. De Vis: Annual Report on British New Guinea . Brisbane: Edmund Gregory, Government Printer, 1893–1894, s. 103. (ang. ) .
↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Honeyeaters . IOC World Bird List (v13.1). [dostęp 2023-05-26]. (ang. ) .
↑ D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Honeyeaters (Meliphagidae), version 1.0 . W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy): Birds of the World . Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2021. DOI : 10.2173/bow.meliph3.01 . [dostęp 2023-05-26]. (ang. ) .
↑ Ptiloprora , [w:] The Key to Scientific Names , J.A. J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al . (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2023-05-26] (ang. ) .
↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Meliphagidae Vigors, 1825 – miodojady – Honeyeaters (wersja: 2023-01-01) . [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2023-05-26].
Identyfikatory zewnętrzne
(
takson ):