Puma GTB S1 | |
| Producent | |
|---|---|
| Projektant |
Rino Malzoni |
| Zaprezentowany |
1973 |
| Okres produkcji |
1974 – 1987 |
| Miejsce produkcji |
Brazylia, São Paulo |
| Następca | |
| Dane techniczne | |
| Segment | |
| Typy nadwozia |
2-drzwiowy fastback |
| Silniki |
R6 4,1 l |
| Skrzynia biegów |
4-biegowa manualna |
| Napęd | |
| Długość |
4300 mm |
| Szerokość |
1740 mm |
| Wysokość |
1260 mm |
| Rozstaw osi |
2380 mm |
| Masa własna |
1215 |
| Liczba miejsc |
2+2 |
| Dane dodatkowe | |
| Konkurencja |
Santa Matilde SM 4.1 Ford Maverick GT |
Puma GTB – samochód sportowy, produkowany w niewielkiej liczbie przez brazylijski koncern Puma Veículos e Motores, konstrukcyjnie samochód był oparty na Chevrolecie Opala. W 1971 roku producent zaprezentował samochód pod nazwą Puma GTO, ale w 1973 roku ostatecznie nadano oznaczenie GTB (Gran Turismo Brazylia).
Puma GTB była napędzana rzędowymi, sześciocylindrowymi silnikami Chevroleta o pojemności 4,1 litra, o mocy 168 KM. Nadwozie wykonano z włókna szklanego, co pozwoliło na znaczną redukcję masy własnej. Pumy były dobrze wyposażone – wiele pojazdów posiadało elektryczne szyby, skórzaną tapicerkę oraz klimatyzację. Początkowa produkcja wynosiła ok. 10 sztuk miesięcznie, na nową Pumę klient musiał czekać nawet rok. W 1978 roku auto przeszło lifting, zmieniono przednią i tylną część nadwozia, zastosowano felgi aluminiowe ze stopów lekkich, zwiększono ilość miejsca dla kierowcy i pasażera. Tak zmodyfikowany samochód oznaczono Puma GTB S2. Od 1986, w wyniku zmiany właściciela fabryki, Pumy wytwarzane byłe przez nowo powstałe Araucária S/A. Sprzedaż ciągle spadała, aby obniżyć koszty produkcji elementy wykończeniowe zapożyczono z Alfy Romeo 2300Ti, czy Forda Del Rey, lecz to nie wystarczało. Auto było już przestarzałe i przegrywało rywalizacje na drodze ze słabszymi i tańszymi samochodami. W 1988 roku Puma GTB została zastąpiona przez model AMV.
