Ustnik słoneczny

Ustnik słoneczny
	Pygoplites diacanthus
	(Boddaert, 1772)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	promieniopłetwe
Rząd	okoniokształtne
Podrząd	okoniowce
Rodzina	pomakantowate
Rodzaj	Pygoplites; Fraser-Brunner, 1933
Gatunek	ustnik słoneczny
Synonimy
	Chaetodon boddaerti Gmelin, 1789; Chaetodon diacanthus Boddaert, 1772; Chaetodon diacanthus Walbaum, 1792; Chaetodon dux Gmelin, 1789; Chaetodon fasciatus Bloch, 1787; Holacanthus diacanthus (Boddaert, 1772); Pomacanthus diacanthus (Boddaert, 1772); Pygoplites boddaerti Gmelin, 1789; Pygoplites dux (Gmelin, 1789);
	Chaetodon boddaerti Gmelin, 1789; Chaetodon diacanthus Boddaert, 1772; Chaetodon diacanthus Walbaum, 1792; Chaetodon dux Gmelin, 1789; Chaetodon fasciatus Bloch, 1787; Holacanthus diacanthus (Boddaert, 1772); Pomacanthus diacanthus (Boddaert, 1772); Pygoplites boddaerti Gmelin, 1789; Pygoplites dux (Gmelin, 1789);
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ustnik słoneczny (Pygoplites diacanthus) – gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny pomakantowatych (Pomacanthidae). Reprezentuje monotypowy rodzaj Pygoplites. Bywa hodowana w akwariach morskich. Występuje w Indo-Pacyfiku. Dorasta do 25 cm długości. Żyje do 15 lat. Ryby tego gatunku nie wykazują dymorfizmu płciowego. Ubarwienie P.diacanthus może się różnić - występują różnice regionalne, zwłaszcza między populacjami z Oceanu Indyjskiego, Morza Czerwonego i Południowego Pacyfiku. Najładniej ubarwione są osobniki z Morza Czerwonego.

Występowanie

Występuje na głębokościach do 80 m, w bogatych w koralowce obszarach lagun, raf, często w pobliżu jaskiń.

Tryb życia

Jest to gatunek mięsożerny, który żywi się gąbkami i osłonicami. Niemigrujący, występuje samotnie, w parach lub grupach. Tarło zwykle ma miejsce o zmierzchu lub w nocy. Ryba ta była przedmiotem sztuki zoologicznej XVIII i XIX wieku. Ma niewielkie znaczenie komercyjne (akwarystyka). Jest ceniona przez akwarystów za to, że jest jednym z niewielu „bezpiecznych dla rafy” gatunków, ponieważ jego dieta składa się głównie z gąbek i nie zawiera koralowców.

Przypisy

↑ Pygoplites diacanthus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ Pygoplites diacanthus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
↑ Ryby : encyklopedia zwierząt. Henryk Garbarczyk, Małgorzata Garbarczyk i Leszek Myszkowski (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN : Dorota Szatańska, 2007. ISBN 978-83-01-15140-9.
↑ Pygoplites diacanthus (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. fishbase.org [dostęp 10 lutego 2019]
1 2 EwaldE. Lieske EwaldE., Korallenriff-Führer Rotes Meer Rotes Meer bis Golf von Aden, Südoman ; [Bestimmungsbuch für Taucher, Schnorchler und Aquarianer ; über 1200 Arten in Farbfotos und Farbzeichnungen], Stuttgart 2004, ISBN 978-3-440-09356-6, OCLC 76604325 [dostęp 2023-03-25] .
↑ HelmutH. Debelius HelmutH., Rotes Meer, Riff-Führer Ägypten, Israel, Jordanien, Sudan, Saudi-Arabien, Jemen, Arabische Halbinsel (Oman, VAE, Bahrain) ; über 1000 Fotos von Korallenriffbewohnern in ihrem natürlichen Habitat, wyd. 1. Aufl, Hamburg 1998, ISBN 978-3-86132-258-0, OCLC 75974453 [dostęp 2023-03-25] .

[itis-1] Pygoplites diacanthus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[iucn-2] Pygoplites diacanthus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).

[Szatanska-3] Ryby : encyklopedia zwierząt. Henryk Garbarczyk, Małgorzata Garbarczyk i Leszek Myszkowski (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN : Dorota Szatańska, 2007. ISBN 978-83-01-15140-9.

[FB-4] Pygoplites diacanthus (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. fishbase.org [dostęp 10 lutego 2019]

[:0-5] 1 2 EwaldE. Lieske EwaldE., Korallenriff-Führer Rotes Meer Rotes Meer bis Golf von Aden, Südoman ; [Bestimmungsbuch für Taucher, Schnorchler und Aquarianer ; über 1200 Arten in Farbfotos und Farbzeichnungen], Stuttgart 2004, ISBN 978-3-440-09356-6, OCLC 76604325 [dostęp 2023-03-25] .

[6] HelmutH. Debelius HelmutH., Rotes Meer, Riff-Führer Ägypten, Israel, Jordanien, Sudan, Saudi-Arabien, Jemen, Arabische Halbinsel (Oman, VAE, Bahrain) ; über 1000 Fotos von Korallenriffbewohnern in ihrem natürlichen Habitat, wyd. 1. Aufl, Hamburg 1998, ISBN 978-3-86132-258-0, OCLC 75974453 [dostęp 2023-03-25] .