Ustnik słoneczny

Ustnik słoneczny
Pygoplites diacanthus
(Boddaert, 1772)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

promieniopłetwe

Rząd

okoniokształtne

Podrząd

okoniowce

Rodzina

pomakantowate

Rodzaj

Pygoplites
Fraser-Brunner, 1933

Gatunek

ustnik słoneczny

Synonimy
  • Chaetodon boddaerti Gmelin, 1789
  • Chaetodon diacanthus Boddaert, 1772
  • Chaetodon diacanthus Walbaum, 1792
  • Chaetodon dux Gmelin, 1789
  • Chaetodon fasciatus Bloch, 1787
  • Holacanthus diacanthus (Boddaert, 1772)
  • Pomacanthus diacanthus (Boddaert, 1772)
  • Pygoplites boddaerti Gmelin, 1789
  • Pygoplites dux (Gmelin, 1789)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Ustnik słoneczny (Pygoplites diacanthus) – gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny pomakantowatych (Pomacanthidae). Reprezentuje monotypowy rodzaj Pygoplites. Bywa hodowana w akwariach morskich. Występuje w Indo-Pacyfiku. Dorasta do 25 cm długości. Żyje do 15 lat. Ryby tego gatunku nie wykazują dymorfizmu płciowego. Ubarwienie P.diacanthus może się różnić - występują różnice regionalne, zwłaszcza między populacjami z Oceanu Indyjskiego, Morza Czerwonego i Południowego Pacyfiku. Najładniej ubarwione są osobniki z Morza Czerwonego.

Występowanie

Występuje na głębokościach do 80 m, w bogatych w koralowce obszarach lagun, raf, często w pobliżu jaskiń.

Tryb życia

Jest to gatunek mięsożerny, który żywi się gąbkami i osłonicami. Niemigrujący, występuje samotnie, w parach lub grupach. Tarło zwykle ma miejsce o zmierzchu lub w nocy. Ryba ta była przedmiotem sztuki zoologicznej XVIII i XIX wieku. Ma niewielkie znaczenie komercyjne (akwarystyka). Jest ceniona przez akwarystów za to, że jest jednym z niewielu „bezpiecznych dla rafy” gatunków, ponieważ jego dieta składa się głównie z gąbek i nie zawiera koralowców.