Queimada

Queimada
Gatunek

dramat, historyczny

Rok produkcji

1969

Kraj produkcji

Włochy

Język

angielski, portugalski

Czas trwania

112 min

Reżyseria

Gillo Pontecorvo

Scenariusz

Gillo Pontecorvo, Franco Solinas, Giorgio Arlorio

Główne role

Marlon Brando, Evaristo Márquez

Muzyka

Ennio Morricone

Zdjęcia

Marcello Gatti, Giuseppe Ruzzolini

Scenografia

Sergio Canevari, Pierro Gherardi

Montaż

Mario Morra

Produkcja

Alberto Grimaldi

Queimada, znany także jako Ognia! (Burn!) – dramat historyczny z 1970 roku w reżyserii Gilla Pontecorva.

Obsada

Fabuła

I. połowa XIX wieku. Anglicy wysyłają na karaibską wyspę należącą do Portugalii emisariusza, sir Williama Walkera. Jego oficjalnym zadaniem jest pomoc kolonizatorom, lecz jego ukrytym celem jest podburzenie ludności do rewolucji i przełamanie tamtejszego cennego monopolu handlu trzciną cukrową. Kozłem ofiarnym, który ma rozpocząć rewolucję, jest handlarz z miejscowej wioski, Jose Dolores. Walker zachęca go najpierw do napadu na bank, by za ukradzione pieniądze mógł wrócić do rodzinnej Afryki i prowadzić życie bogacza. Dolores dokonuje również pierwszego zabójstwa Portugalczyka, który do tej pory był jego panem. Walker nie pozwala uciec Doloresowi i jego grupie. Przekazuje natomiast informację Portugalczykom o bogatych murzynach ukrytych w wiosce. Ubiegając nadchodzących Portugalczyków, Walker przybywa do wioski i rozdaje broń miejscowym, a na czele buntu staje Dolores. Rozpoczyna się rewolucja, w wyniku której generał Dolores zdobywa władzę na wyspie. Walker odchodzi, wykonawszy swoje zadanie. Dolores nie chce jednak współpracować z Anglikami i tworzyć cywilizacji na wzór europejskich.

Handel trzciną cukrową nie rozwija się. Anglicy po 10 latach odnajdują Walkera, który porzucił swoją pracę, ale zgadza się wrócić na wyspę. Tym razem ma za zadanie podburzyć ludność do buntu przeciw Doloresowi i wyeliminować niekorzystnego przywódcę. Anglicy po obfitej w ofiary wojnie odnajdują i aresztują Doloresa. Walker ma wątpliwości twierdząc, że Dolores jest uważany za bohatera, a jeśli go stracą, to stanie się męczennikiem i legendą, a Anglicy nigdy nie zdobędą takich wpływów na mieszkańców wioski, jakich by chcieli. Walker w nocy udaje się do Doloresa, próbując pomóc mu w ucieczce. Ten jednak zostaje na miejscu, zgodnie z przekonaniem, że jeśli ktoś mu da wolność, to nie będzie ona prawdziwa, gdyż wolność można sobie tylko wywalczyć. Nazajutrz, gdy Walker wraca na statek, zamachowiec zabija Anglika, kłując go nożem w brzuch.

Przypisy

  1. ↑ Marlon Brando, Robert Lindsey: Autobiografia. Piosenki, które śpiewała mi matka. Ewa Pankiewicz (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Amber, 1995, s. 245, 323. ISBN 83-7082-885-X.