 Granatnik RPG-18 i pocisk PG-18 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Rodzaj | |
| Historia | |
| Produkcja |
1972– |
| Dane techniczne | |
| Kaliber |
64 mm |
| Wymiary | |
| Długość |
705 mm (złożony) |
| Masa | |
| broni |
2,6 kg |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku |
114 m/s |
| Zasięg maks. |
200 m |
| Zasięg skuteczny |
100-150 m |
| Przebijalność pancerza |
300 mm |
RPG-18 (ros. РПГ-18) – radziecki ręczny granatnik przeciwpancerny opracowany na przełomie lat 60. i 70. XX wieku, wzorowany na amerykańskim granatniku M72 LAW.
RPG-18 jest bronią jednorazowego użytku, składającą się z wyrzutni, fabrycznie umieszczonego tam pocisku i prostych przeziernikowych przyrządów celowniczych (nastawy: 50, 100, 150, 200 metrów). RPG-18 jest transportowany w stanie złożonym i przed wystrzałem broń musi być rozłożona poprzez wysunięcie lufy. Do dziś wyprodukowano około 1,5 miliona granatników, które były używane przez Armię Radziecką, Nationale Volksarmee (siły zbrojne NRD) i liczne formacje partyzanckie.
Następcą RPG-18 był granatnik RPG-22 konstrukcyjnie oparty na „osiemnastce” ale o większym kalibrze – 72,5 mm. Następcą „dwudziestki dwójki” był granatnik RPG-26 – zmodyfikowana wersja RPG-18.
