Radamantys

Radamantys
	mityczny król mniejszych wysp Archipelagu Egejskiego
	Dane biograficzne
Ojciec	Zeus
Matka	Europa
Rodzeństwo	Minos,; Sarpedon

Radamantys (gr. Ῥαδάμανθος Rhadámanthos, gr. Ῥαδάμανθυς Rhadámanthys, łac. Rhadamanthus) – w mitologii greckiej król mniejszych wysp Archipelagu Egejskiego, sędzia zmarłych w Hadesie, heros.

Uchodził za syna boga Zeusa i tyryjskiej królewny, Europy. Był bratem Minosa i Sarpedona. Został zaadoptowany, wraz z braćmi, przez króla Krety – Asteriona. Obawiając się brata, Minosa, opuścił rodzinną Kretę i udał się do Beocji, gdzie ożenił się z Alkmeną, matką Heraklesa.

Za swoją prawość charakteru, mądrość i sprawiedliwość stał się jednym z trzech sędziów w Hadesie, razem z Minosem i Ajakosem (Eak).

Imieniem herosa nazwano jedną z planetoid – (38083) Rhadamanthus oraz rodzaj roślin z rodziny szparagowatych – Rhadamanthus.

Przypisy

1 2 3 4 5 Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 310. ISBN 83-04-04673-3.
1 2 3 4 5 Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 395. ISBN 80-8046-098-1. (słow.).; polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
↑ Bohaterowie. W: Jan Parandowski: Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989, s. 157. ISBN 83-210-0677-9.
1 2 Starsi bogowie. W: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 206-207. ISBN 83-7391-077-8.
↑ PierreP. Grimal PierreP., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, JerzyJ. Łanowski (red.), MariaM. Bronarska (tłum.), Wrocław [etc.]: Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, 2008, s. 23, ISBN 978-83-04-04673-3, OCLC 297685612 .

Aaron J. Atsma: Judges of the dead. theoi.com. [dostęp 2010-09-27]. (ang.).
Rhadamanthys. mythindex.com. [dostęp 2010-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-16)]. (ang.).
Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Rytm, 2003, s. 1063. ISBN 83-7399-022-4.
Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 633. ISBN 83-01-03529-3.
Carlos Parada: Rhadamanthys. maicar.com. [dostęp 2010-09-27]. (ang.).
Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 541: Rhadamanthus. ancientlibrary.com. [dostęp 2011-01-08]. (ang.).
William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Rhadamanthus. perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-14]. (ang.).
Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Rhadamanthus. perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-14]. (ang.).
pod red. Lidii Winniczuk: Mały słownik kultury antycznej: Grecja, Rzym. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1962.