
Reach stacker (także wóz wysięgnikowy) – rodzaj wózka jezdniowego podnośnikowego o zmiennym wysięgu, przeznaczonego przede wszystkim do podnoszenia, przemieszczania i piętrzenia pustych lub załadowanych kontenerów. Norma ISO 5053-1 określa go jako variable-reach container handler lub reach stacker i definiuje jako wózek wyposażony w jeden lub więcej nieobrotowych wysięgników, teleskopowych lub nieteleskopowych, służący do piętrzenia kontenerów.
ISO 5053-1 wyróżnia reach stacker (variable-reach container handler) jako odrębny typ od wózka kontenerowego wyposażonego w spreader, ale pozbawionego wysięgnika o zmiennym zasięgu (counterbalance container handler). Istnieją reach stackery skonstruowane specjalnie do pustych i częściowo załadowanych kontenerów, zachowujące teleskopowy wysięgnik charakterystyczny dla reach stackera.
Reach stackery stosowane są przede wszystkim w terminalach kontenerowych i terminalach transportu kombinowanego, gdzie służą do przeładunku jednostek ładunkowych pomiędzy placem składowym, pojazdami drogowymi i wagonami kolejowymi oraz do ich przemieszczania na krótkich odległościach.
Podstawowymi elementami reach stackera są kołowe podwozie z przeciwwagą, kabina operatora oraz wysięgnik umieszczony wzdłuż pojazdu i wysuwany przed jego przednią oś. Wysięgnik jest zazwyczaj teleskopowy i podnoszony hydraulicznie; zmiana jego długości i kąta położenia umożliwia zmianę zasięgu roboczego bez przemieszczania całego pojazdu.
Do przeładunku kontenerów na końcu wysięgnika montowany jest Spreader kontenerowy – rama chwytna wyposażona w rygle obrotowe typu twistlock, które łączą się z górnymi narożami kontenera. Spreadery teleskopowe mogą być dostosowywane do kontenerów o różnych długościach. Zmienny wysięg pozwala podejmować kontenery znajdujące się nie tylko bezpośrednio przed pojazdem, lecz również za pierwszym rzędem składowania. Dzięki temu reach stacker może obsługiwać kilka rzędów kontenerów bez konieczności każdorazowego usuwania jednostek znajdujących się bliżej pojazdu.
W urządzeniach przeznaczonych do szerszej obsługi transportu intermodalnego stosuje się spreadery kombinowane oraz ramiona chwytakowe (ang. grappler arms, piggyback arms). Umożliwiają one podejmowanie od dołu m.in. nadwozi wymiennych i naczep wyposażonych w odpowiednie punkty chwytowe.
Spreader może umożliwiać obrót jednostki ładunkowej względem pojazdu, jej boczne przesuwanie oraz korektę przechyłu. Przykładowy intermodalny spreader ELME 857 umożliwia obrót o 105° w jednym i 195° w przeciwnym kierunku, przesuw boczny o ±800 mm oraz zmianę przechyłu o ±6°. Obrót spreadera nie oznacza obrotu całego wysięgnika – ISO 5053-1 określa wysięgnik reach stackera jako konstrukcję nieobrotową.
Udźwig zależy od wysięgu i maleje wraz ze wzrostem odległości ładunku od pojazdu. Współczesne reach stackery do pełnych kontenerów często mają udźwig około 45 t w pierwszym rzędzie. Przykładowo SANY SRSC4535G osiąga odpowiednio 45, 35 i 19 t w pierwszym, drugim i trzecim rzędzie oraz piętrzy kontenery do pięciu warstw. Liebherr LRS 545 ma udźwig 45 t w pierwszym i 21 t w trzecim rzędzie oraz może piętrzyć kontenery do pięciu warstw w pierwszym i czterech w trzecim rzędzie. W niektórych konstrukcjach możliwe jest piętrzenie sześciu kontenerów oraz obsługa czwartego rzędu.