Rektum

Rektum, jelito proste (łac. rectum) – tylna część przewodu pokarmowego, będąca pochodzenia ektodermalnego i zakończona odbytem. U niektórych zwierząt obejmuje całe jelito tylne (proctodaeum), a u innych stanowi jego część.

Rektum może być poprzedzone praerectum, postkolonem, kolonem, ileum lub bezpośrednio jelitem środkowym.

U sikwiaków występuje zachyłek rektalny, a u chrząszczy rectal pouch o nieznanych funkcjach. Niektóre pajęczaki posiadają pęcherz rektalny, a niektóre muchówki papillae rektalne. U obunogów rektum położone jest w urosomie.

U sześcionogów przez ścianki rektum woda wchłaniana jest do hemolimfy. U larw ważek równoskrzydłych przez rektum pompowana jest woda obmywająca skrzelotchawki. Wojsiłki, oprócz pośnieżkowatych, mają w rektum 6 brodawek rektalnych resorbujących wodę.

U kręgowców analogiczny odcinek jelita nazywany jest odbytnicą.

Przypisy

  1. 1 2 3 Ryszard Szadziewski, Przemysław Trojan: Nadgromada: owady s. l. – Insecta s. l. (sześcionogi – Hexapoda). W: Zoologia: Stawonogi. T. 2, cz. 2. Tchawkodyszne. Czesław Błaszak (red. nauk.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 75, 82.
  2. 1 2 Krzysztof Jażdżewski: Rząd: obunogi – Amphipoda. W: Zoologia: Stawonogi. T. 2, cz. 1. Szczękoczułkopodobne, skorupiaki. Czesław Błaszak (red. nauk.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 325. ISBN 978-83-01-16568-0.
  3. 1 2 Armand R. Maggenti, Scott Lyell Gardner: Online Dictionary of Invertebrate Zoology. 2005, s. 779.
  4. ↑ Wiesław Krzemiński, Roland Dobosz: Rząd: wojsiłki – Mecoptera. W: Zoologia: Stawonogi. T. 2, cz. 2. Tchawkodyszne. Czesław Błaszak (red. nauk.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 374.