Relacje Greena – pięć relacji równoważności definiowanych na dowolnej półgrupie, związanych z pojęciem ideału głównego. Relacje te oznaczane są symbolami i Relacje i to relacje generowania tego samego ideału, odpowiednio lewo-, prawo- i obustronnego. Relacja jest przecięciem i Relacja to złożenie tych relacji. Relacje te zostały wprowadzone przez Jamesa A. Greena w 1951 roku.
Definicja
Niech będzie półgrupą i Przez oznaczamy półgrupę z jedynką dołączoną, jeśli jej wcześniej nie było.
Okazuje się, że wszystkie z tych relacji są relacjami równoważności. (Jest to natychmiastowe w przypadku i Przypadek jest nieco trudniejszy i dowód można znaleźć na przykład w [2] – zob. sekcję Bibliografia).
Oznaczenia
Niech i niech będzie półgrupą. Wtedy oznaczamy:
jest klasą abstrakcji elementu w relacji
i analogicznie:
i
są klasami abstracji elementu odpowiednio w relacjach i
to mówimy, że spełnia odpowiednio lub Jeżeli półgrupa spełnia zarówno jak i to zachodzi równość
Własności
Zawierania
Dla każdej półgrupy zachodzą następujące zawierania:
W pewnych szczególnych klasach półgrup zachodzi jednak nie jest to prawdą w ogólności.
Lemat i twierdzenie Greena
Następujący fakt został pokazany przez A.J. Greena i znany jest jako lemat Greena.
Niech oraz Niech będą takimi elementami, że (takie elementy istnieją, skoro ). Wtedy odwzorowania dla oraz dla są wzajemnie odwrotnymibijekcjami odpowiednio z na i z na Przekształcenia te zachowują -klasy argumentów.
Natychmiastowym wnioskiem z lematu Greena jest, że wszystkie -klasy są równoliczne. Z dualnej wersji lematu Greena wynika, że wszystkie -klasy są równoliczne. Z lematu Greena można również wyprowadzić równoliczność -klas zawartych w tej samej -klasie.
Wnioskiem z lematu Greena jest też następujące twierdzenie Greena.
Jeżeli jest -klasą, to zachodzi jedna z dwóch możliwości:
Albo (czyli iloczyn dowolnych dwóch elementów znajduje się poza ),
albo i jest grupą.
Uwagi
↑Ten napis jest poprawny, ponieważ relacje i są przemienne dla dowolnej półgrupy.
↑Używana jest standardowa w teorii półgrup notacja, w której argumenty funkcji zapisywane są po lewej stronie symbolu funkcji.
Bibliografia
[1] Clifford, Preston, The Algebraic Theory of Semigroups, Volume 1, 1961, American Mathematical Society.
[2] Howie, An Introduction to Semigroup Theory 1976, Academic Press.