 | |
| Pełne imię i nazwisko |
Ricardo Verhoeven |
|---|---|
| Pseudonim |
Prince of Kickboxing (Książę Kickboxingu) |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Obywatelstwo | |
| Wzrost |
196 cm |
| Masa ciała |
119 kg |
| Styl walki | |
| Kategoria wagowa | |
| Klub |
Full Kick/Super Pro |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk |
70 |
| Zwycięstwa |
60 |
| Przez nokauty |
20 |
| Porażki |
10 |
| Remisy |
1 |
| Strona internetowa | |
Ricardo „Rico” Verhoeven (ur. 10 kwietnia 1989 w Bergen op Zoom) – holenderski kick-bokser, mistrz świata Glory w wadze ciężkiej z 2014.
Od 6 roku życia trenował kyokushin karate. W wieku 7 lat zaczął trenować kickboxing. Ze względu na wysoki wzrost i dużą tężyznę fizyczną w wieku 16 lat, startował w zawodach razem z dorosłymi.
Począwszy od 2008 walczył m.in. na galach K-1, It’s Showtime oraz SUPERKOMBAT i wygrywał nad takimi zawodnikami jak Filip Verlinden, Hesdy Gerges czy Ben Edwards. Notował również porażki m.in. z Ismaelem Londtem i Jamalem Ben Saddikiem. 31 grudnia 2012 brał udział w turnieju Glory Heavyweight Grand Slam Tournament, gdzie po pokonaniu Siergieja Charitonowa w rundzie eliminacyjnej, przegrał w ćwierćfinale z rodakiem Semmym Schiltem. Od 2012 związany głównie z Glory, gdzie zwyciężał topowych zawodników wagi ciężkiej na świecie m.in. Errola Zimmermana, Petera Aertsa, Gökhana Sakiego czy Daniela Ghițę w finale turnieju Glory wagi ciężkiej.
21 czerwca 2014 ponownie zwyciężył Ghițę, zostając mistrzem świata Glory w wadze ciężkiej. 3 stycznia 2015 jednorazowo wystąpił na chińskiej gali Kunlun Fight, gdzie przegrał z Białorusinem Andrejem Hierasimczukiem jednogłośnie na punkty.
W kolejnych latach sukcesywnie bronił tytułu Glory wygrywając w rewanżu z Zimmermanem (6 lutego 2015), dwukrotnie z Benjaminem Adegbuyiem (5 czerwca, 4 grudnia 2015) oraz Mladenem Brestovacem (12 marca 2016).
9 września 2016 pokonał Brazylijczyka Andersona Silvę przez techniczny nokaut po trzech nokdaunach w drugiej rundzie, broniąc tym samym piąty raz mistrzostwo.
10 grudnia 2016 na gali Glory 36 Collision, pokonał wracającego po prawie półtorarocznej przerwie Marokańczyka Badra Hariego przez TKO w 2. rundzie, wskutek kontuzji nogi, która uniemożliwiła Hariemu kontynuowanie pojedynku.
14 października 2017 podczas Glory 46 w Kantonie znokautował w drugiej rundzie debiutującego w zawodowym kickboxingu Brazylijczyka Antônio Silvę. 9 grudnia 2017 po raz szósty obronił tytuł wagi ciężkiej Glory nokautując w rewanżu Marokańczyka Jamala Ben Saddika.
2 czerwca 2018 pokonał jednogłośną decyzją sędziów w rewanżu Mladena Brestovaca, broniąc tym samym po raz siódmy mistrzostwo Glory, natomiast 29 września 2018 w ósmej obronie mistrzostwa zwyciężył Brazylijczyka Guto Inocente, również jednogłośnie na punkty.
Poza kick-boxingiem, Verhoeven spróbował sił w zawodowym boksie oraz MMA, wygrywając obie debiutanckie walki.
23 maja 2026 Verhoeven zmierzył się z niepokonanym mistrzem świata WBC wagi ciężkiej Ołeksandrem Usykiem podczas gali „Glory in Giza” w egpkiej Gizie. Była to druga zawodowa walka bokserska Holendra i pierwsza od ponad dwunastu lat. Mimo niewielkiego doświadczenia w boksie zawodowym Verhoeven stoczył wyrównany pojedynek z ukraińskim mistrzem. Po dziesięciu rundach prowadził na jednej karcie punktowej, podczas gdy dwaj pozostali sędziowie punktowali remis. W jedenastej rundzie został jednak posłany na deski po prawym podbródkowym Usyka. Sędzia przerwał walkę na sekundę przed końcem rundy, przyznając Usykowi zwycięstwo przez techniczny nokaut. Po walce Verhoeven zakwestionował decyzję sędziego o przerwaniu pojedynku i zapowiedział odwołanie od wyniku. Decyzja arbitra spotkała się z krytyką części mediów i komentatorów, którzy wskazywali na wyrównany przebieg walki oraz fakt, że przed jej zakończeniem Holender pozostawał w rywalizacji o zwycięstwo na punkty.
