Rimava
Rimava
Rzeka Rimava w Rymawskiej Sobocie |
| Kontynent |
Europa |
| Państwo
|
 Słowacja
|
| Lokalizacja |
środkowa część południowej Słowacji |
| Rzeka |
| Długość |
88,0 km |
| Powierzchnia zlewni |
1379,6 km² |
| Średni przepływ |
7,1 m³/s ujście |
| Źródło |
| Miejsce |
pod Fabovą hoľą, Rudawy Weporskie |
| Wysokość |
ok. 1249-1260 |
| Współrzędne |
48°45′51,8″N 19°53′21,1″E/48,764400 19,889200 |
| Ujście |
| Recypient |
Sajó |
| Miejsce |
w pobliżu Lenartovce |
| Wysokość |
ok. 145 |
| Współrzędne |
48°17′14,6″N 20°19′11,6″E/48,287400 20,319900 |
Położenie na mapie Słowacji |
|
|
Rimava (węg. Rima) – rzeka w środkowej Słowacji, płynąca głównie przez obszar powiatu Rimavská Sobota, prawy dopływ Sajó (słow. Slaná) w dorzeczu Cisy i Dunaju. Według współczesnych słowackich źródeł urzędowych i wodnogospodarczych ma 88,0 km długości, powierzchnia jej zlewni wynosi 1379,6 km², a średni przepływ przy ujściu osiąga ok. 7,1 m³/s. W materiałach słowackich Rimava jest określana jako ciek IV rzędu, a średnia lesistość jej zlewni wynosi około 30%.
Nazwa Rimava należy do standaryzowanych nazw cieków wodnych prowadzonych przez Urząd Geodezji, Kartografii i Katastru Republiki Słowackiej.
Położenie i źródła
Źródła Rimavy znajdują się pod szczytem Fabova hoľa w Rudawach Weporskich, na wysokości około 1249-1260 m n.p.m. Obszar źródłowy leży na terenie Parku Narodowego Muránska Planina.
Rimava płynie zasadniczo na południe i południowy wschód przez Tisovec, Hnúšťę i Rimavską Sobotę, po czym uchodzi do Slanej w pobliżu wsi Lenartovce na wysokości około 145 m n.p.m. W dolnym biegu rzeka przepływa przez południową część Kotliny Rimawskiej i zbliża się do doliny Slanej.
Bieg rzeki
W górnym biegu Rimava płynie przez obszary górskie i podgórskie południowej części Rudaw Weporskich. Na obszarze Tisovca przyjmuje szereg krótkich dopływów; według materiałów lokalnych należą do nich m.in. Strieborný potok, Kačkava, Slávča, Furmanec, Skalička, Losinec, Rejkovský potok, Ľadový potok i Blatný potok.
W środkowym biegu Rimava przepływa przez Hnúšťę i dalej przez Rimavską Sobotę, gdzie stanowi jeden z głównych cieków lokalnej sieci hydrograficznej. Na tym odcinku zasilają ją m.in. Rimavica oraz Klenovská Rimava.
Poniżej Rimavskiej Soboty rzeka płynie przez obszary nizinne i rolnicze. Przed ujściem przyjmuje kilka większych dopływów, w tym Blh, Gortvę, Łukavę, Belínsky potok i Teškę.
Na starszych mapach i w dawniejszej literaturze górny odcinek cieku bywał oznaczany jako Tisovská Rimava.
Charakterystyka
Rimava należy do ważniejszych prawych dopływów Slanej w południowej części środkowej Słowacji. W słowackich materiałach określana jest jako rzeka typu wyżynno-nizinnego o reżimie odpływu kształtowanym przez opady i roztopy śniegu. Według materiałów miasta Tisovec rzeka ma 125 dopływów.
Zlewnia Rimavy jest ujmowana w słowackich materiałach wodnogospodarczych jako ważna część systemu zarządzania ryzykiem powodziowym w dorzeczu Slanej. Wiąże się to zarówno z cechami naturalnymi rzeki, jak i z jej przebiegiem przez obszary zamieszkane i rolniczo użytkowane.
Hydrologia
Rimava jest ważnym elementem systemu wodnego zlewni Slanej. Na rzece działają posterunki hydrologiczne Słowackiego Instytutu Hydrometeorologicznego w Tisovcu, Hnúšti-Likierze, Rimavskiej Sobocie-Sobôtce i Vlkyni. Sieć tych punktów pozwala śledzić zmiany stanu wód od górnego biegu po odcinek ujściowy.
Przyroda i znaczenie
Górny bieg Rimavy ma znaczenie przyrodnicze. Słowacka państwowa ochrona przyrody przygotowała projekt ochrony obszaru Pramenná oblasť Rimavy, obejmującego źródliskową część rzeki i jej najbliższe otoczenie.
Rimava jest jedną z głównych rzek historycznego regionu Malohont i ważnym ciekiem południowej części środkowej Słowacji. Jej znaczenie praktyczne wynika zarówno z roli w regionalnej sieci hydrograficznej, jak i z wykorzystania danych o jej zlewni w planowaniu ochrony przeciwpowodziowej.
