
Rip-Stop (także: ripstop) – technika wzmacniania tkaniny poprzez dodanie w stałych odstępach dodatkowego, mocniejszego włókna. Tkaninę tego typu można łatwo rozpoznać ze względu na wypukłą kratkę. Zapobiega ona rozdzieraniu się materiału.
W ujęciu technologicznym wątek i/lub osnowa są okresowo wzmacniane grubszą lub podwójną przędzą, tworząc na powierzchni charakterystyczny wzór (najczęściej w formie siatki/kratki), który ogranicza rozchodzenie się powstałego nacięcia lub rozdarcia. W praktyce odstępy między nićmi wzmacniającymi bywają niewielkie (np. rzędu kilku milimetrów), co wpływa zarówno na wygląd, jak i parametry użytkowe tkaniny.
Rip-stop jest techniką wytwarzania, a nie nazwą jednego surowca: może być stosowany m.in. w tkaninach z nylonu (poliamidu) oraz poliestru. Występują również warianty bawełniane i mieszankowe (np. poliester–bawełna), spotykane m.in. w odzieży roboczej i technicznej.
W kontekście odzieży taktycznej i wojskowej spotyka się m.in. tkaniny typu NyCo (mieszanki nylonu i bawełny), które łączą komfort bawełny z wytrzymałością włókien poliamidowych; przykładem są komercyjne odmiany określane jako Cordura® Nyco.
Cechą tkanin rip-stop jest podwyższona odporność na rozdzieranie. Dzięki okresowym wzmocnieniom drobne uszkodzenia mają mniejszą tendencję do powiększania się. Konkretne parametry (np. gramatura, przepuszczalność powietrza, odporność na ścieranie czy szybkość schnięcia) zależą od użytego surowca, konstrukcji przędzy oraz wykończenia tkaniny.
Rip-stop bywa stosowana w wyrobach, w których istotna jest stosunek wytrzymałości do masy oraz ograniczanie skutków przypadkowego przebicia lub nacięcia, m.in. w elementach ekwipunku turystycznego i outdoorowego (np. namiotach, plecakach) oraz w odzieży użytkowej i technicznej. Spotykana jest także w zastosowaniach spadochronowych oraz w wyrobach, w których wymagane są tkaniny o kontrolowanej przepuszczalności powietrza.