Rip Taylor

Rip Taylor
Imię i nazwisko	Charles Elmer Taylor, Jr.
Data i miejsce urodzenia	13 stycznia 1931 ; Waszyngton
Data i miejsce śmierci	6 października 2019 ; Beverly Hills
Zawód	aktor, komik
Lata aktywności	1950–2019
	Multimedia w Wikimedia Commons

Rip Taylor, właśc. Charles Elmer Taylor, Jr. (ur. 13 stycznia 1931 w Waszyngtonie, zm. 6 października 2019 w Beverly Hills) – amerykański komik i aktor filmowy, telewizyjny, głosowy.

Stał się rozpoznawalny dzięki swojej żywiołowości i ekstrawaganckiej osobowości, w tym dzikich wąsów, peruki i zwyczaju obsypywania siebie (i innych) konfetti. „The Hollywood Reporter” nazwał go „ostoją telewizji i klubów nocnych od ponad sześciu dekad”, który wystąpił w tysiącach klubów nocnych i telewizji.

15 października 1992 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6626 Hollywood Boulevard.

Filmografia

Głos

1962: Jetsonowie – rożne głosy
1979: Scooby Doo podbija Hollywood jako C.J.
1986: Oggy i karaluchy jako świnka
1987–88: Snorksi – rożne głosy
1990: Kacze opowieści. Poszukiwacze zaginionej lampy jako Genie
1992: Tom i Jerry: Wielka ucieczka jako kapitan Kiddie
1992–93: Rodzina Addamsów jako wujek Fester
1993: Garfield i przyjaciele – rożne głosy
1994: Świat Bobbiego jako Inkwell
2002: Whatever Happened to Robot Jones? jako pan McMcmc
2002: Co nowego u Scooby’ego? jako pan Wackypants
2003: Scooby Doo i meksykański potwór jako pan Smiley
2006: Nowa szkoła króla jako królewski opiekun naukowy / królewski sędzia
2005: Podwójne życie Jagody Lee jako przerażający potwór
2007: Mroczne przygody Billy’ego i Mandy jako Larry

Seriale

1989: Santa Barbara jako Stanley McCloud
1989: Santa Barbara jako Sydney Larkin
1995: Naga prawda jako tato Jack Judkins
2004: Will & Grace – w roli samego siebie
2005: Nie ma to jak hotel jako Leo

Filmy

1984: Nienasycony (TV) jako przeprowadzający wywiad
1992: Kevin sam w Nowym Jorku jako sławna osoba
1993: Świat Wayne’a 2 – w roli samego siebie
1993: Niemoralna propozycja jako pan Langford
1994: Milczenie baranów jako pan Laurel
2003: Alex i Emma jako ojciec Poliny
2005: Diukowie Hazzardu – w roli samego siebie
2006: Jackass: Numer dwa – w roli samego siebie
2010: Jackass 3D – w roli samego siebie

Przypisy

↑ Rip Taylor. Rotten Tomatoes. [dostęp 2014-01-13]. (ang.).
↑ Greg Hernandez: Rip Taylor’s surprisingly serious 'It Ain’t All Confetti' show gets a star-studded launch. GregInHollywood.com, 2010-05-24. [dostęp 2024-09-22]. (ang.).
↑ LindseyL. Behr LindseyL., Rip Taylor, madcap comic personality, dies at 88, „The Washington Post”, 7 października 2019 [dostęp 2024-04-03] (ang.).
↑ ChrisCh. Koseluk ChrisCh., Rip Taylor, Flamboyant Comic and Host of ‘The $1.98 Beauty Show,’ Dies at 88, „The Hollywood Reporter”, 6 października 2019 [dostęp 2024-04-03] (ang.).
↑ Rip Taylor. Walk of Fame. [dostęp 2024-09-22]. (ang.).
↑ T.L.T.L. Stanley T.L.T.L., Hollywood Star Walk: Rip Taylor, „Los Angeles Times”, 1 lipca 2010 [dostęp 2024-09-22] (ang.).

Bibliografia

Rip Taylor (1931–2019) w bazie IMDb (ang.)
Rip Taylor w bazie Filmweb
Rip Taylor w bazie Notable Names Database (ang.)
Rip Taylor w bazie Discogs.com (ang.)

[1] Rip Taylor. Rotten Tomatoes. [dostęp 2014-01-13]. (ang.).

[gh-2] Greg Hernandez: Rip Taylor’s surprisingly serious 'It Ain’t All Confetti' show gets a star-studded launch. GregInHollywood.com, 2010-05-24. [dostęp 2024-09-22]. (ang.).

[TWP-3] LindseyL. Behr LindseyL., Rip Taylor, madcap comic personality, dies at 88, „The Washington Post”, 7 października 2019 [dostęp 2024-04-03] (ang.).

[hr-4] ChrisCh. Koseluk ChrisCh., Rip Taylor, Flamboyant Comic and Host of ‘The $1.98 Beauty Show,’ Dies at 88, „The Hollywood Reporter”, 6 października 2019 [dostęp 2024-04-03] (ang.).

[5] Rip Taylor. Walk of Fame. [dostęp 2024-09-22]. (ang.).

[6] T.L.T.L. Stanley T.L.T.L., Hollywood Star Walk: Rip Taylor, „Los Angeles Times”, 1 lipca 2010 [dostęp 2024-09-22] (ang.).