Robert Rient

Robert Rient
Łukasz Zamilski
Ilustracja
R. Rient (2013)
Data i miejsce urodzenia

1980
Szklarska Poręba

Zawód, zajęcie

dziennikarz

Narodowość

polska

Strona internetowa

Robert Rient, właśc. Łukasz Zamilski (ur. w 1980 w Szklarskiej Porębie) – polski dziennikarz, współczesny szaman, aktywista, reportażysta i pisarz. Członek Unii Literackiej.

Życiorys

Dorastał w Szklarskiej Porębie Średniej, w której pracował później jako dziennikarz w „Tygodniku Szklarskoporębskim”. Liceum Ekonomiczne ukończył w Jeleniej Górze, następnie studiował resocjalizację i pedagogikę zdrowia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie uzyskał tytuł magistra. W Poznaniu pracował jako prezenter radiowy w Radiu Afera i jako redaktor naczelny portalu informacyjnego Pion.pl. Studiował psychoedukację w Instytucie Treningu i Edukacji Psychologicznej w Krakowie i proces grupowy w Szkole Treningu Grupowego, po czym uzyskał rekomendacje Polskiego Towarzystwa Psychologicznego: I stopień (trener warsztatu umiejętności społecznych) i II stopień (trener treningu interpersonalnego). Po przeprowadzeniu się do Warszawy Rient rozpoczął pracę jako wykładowca w Warszawskiej Szkole Filmowej i dziennikarz niezależny.

O swoim odejściu od religii i Świadków Jehowy napisał w reportażu Żadnej krwi i autoreportażu Świadek, któremu przyznano Trójkowy znak jakości. Powodem apostazji była utrata wiary. Pisarz został nominowany do nagrody dziennikarskiej MediaTory 2015 „za przełamanie tabu i opisanie bezwzględnych zasad rządzących hermetycznym środowiskiem zboru, przez co skazał się na ostracyzm z ich strony. Za poruszający opis drogi od zniewolenia do wolności”. Kilka miesięcy później w reportażu „Czaiłem się między ścianą a sufitem” opisał on problem pedofilii w organizacji Świadków Jehowy.

W 2013 został stypendystą „Programu Wyszehradzkich Rezydencji Literackich” (w ramach „Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego”), a w 2016 został laureatem stypendium literackiego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2018 nominowany do Nagrody Literackiej „Nike” za powieść Duchy Jeremiego.

W 2022 w reakcji na katastrofę ekologiczną na Odrze założył „Plemię Odry” i zainicjował działania na rzecz prawnego uznania osobowości rzeki. Jego apel do rządu w tej sprawie do czerwca 2023 poparło ponad 13 000 osób. Zorganizował „Marsz dla Odry”, który rozpoczął się 20 kwietnia 2023, wzięły w nim udział 233 osoby, wędrowały wzdłuż rzeki przez 44 dni i ponad 937 kilometrów. Zainicjował i koordynował 50 dniową, największą w Polsce kampanię na rzecz uznania rzeki za osobę prawną „Przepływy dla Odry”, w której udział wzięła m.in. Olga Tokarczuk, Małgorzata Lebda, Natalia Przybysz, Natalia de Barbaro, Agnieszka Szpila, Natalia Grosiak.

W książce Świadek ujawnił się jako gej.

Publikacje

Jest współautorem raportu „Męskość i kobiecość w lekturach szkolnych. Analiza treści lektur w szkole podstawowej i gimnazjum z perspektywy równości płci”.

Przypisy

  1. ↑ Bartosz Czartoryski, Piotr Kofta, Malwina Wapińska: „Przebaczenie” Osborne’a i „Świadek” Rienta. Literackie nowości – Kultura – serwis kulturalny – sztuka, seriale, film, tv, recenzje filmowe, aktorzy – GazetaPrawna.pl. kultura.gazetaprawna.pl, 6 lipca 2015. [dostęp 2016-06-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 czerwca 2016)].
  2. ↑ Robert Rient. instytutr.pl. [dostęp 2016-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-15)].
  3. ↑ Członkowie UL.
  4. ↑ „Świadek”, Robert Rient, 2015, „Wydawnictwo Dowody na Istnienie”, instytutr.pl [dostęp 2016-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-14].
  5. ↑ Patrycja Pustkowiak, Robert Rient, Instytut Książki, „Świadek”, reportaż [online], 2015.
  6. ↑ Robert Rient, Erient.info – oficjalna strona Roberta Rienta [online], 2016.
  7. ↑ TEDx Talks, Jak religia i psychologia zabija miłość.
  8. ↑ Warszawska Szkoła Filmowe, Podyplomowe Scenopisarstwo [online], 1 września 2014.
  9. ↑ Robert Rient: Żadnej krwi. wyborcza.pl, 11 września 2014. [dostęp 2016-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 października 2014)].
  10. ↑ Agnieszka Kalagua: Recenzja książki „Świadek” Roberta Rienta. 15 lipca 2015. [dostęp 2016-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 sierpnia 2016)].
  11. ↑ Kultowe Rozmowy – TVP.
  12. ↑ Michał Nogaś: Polskie Radio Trójka, Człowiek który opuścił Jehowę. 12 maja 2015. [zarchiwizowane z tego adresu (2 czerwca 2016)].
  13. ↑ Były świadek Jehowy o swoich przejściach.
  14. ↑ Mediatory. 2015.
  15. ↑ Robert Rient: Dlaczego świadkowie Jehowy nie ujawniają pedofilów. 27 sierpnia 2015. [zarchiwizowane z tego adresu (27 sierpnia 2015)].
  16. ↑ The International Visegrad Fund, Villa Decjusza. 1 września 2013. [zarchiwizowane z tego adresu (2 czerwca 2016)].
  17. ↑ Stypendia Ministra Kultury i Dziedzictwa Naro dowego przyznane na 2016 rok. mkidn.gov.pl. s. 8. [dostęp 2016-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (8 czerwca 2016)].
  18. ↑ 20 książek nominowanych do Nagrody Nike 2018. [dostęp 2018-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)]. (pol.).
  19. ↑ Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2023-04-11].
  20. ↑ Robert Rient: Działamy na zlecenie od rzeki, która chce być ochroniona [online], ngo.pl [dostęp 2023-04-11] (pol.).
  21. ↑ Katarzyna Kaczorowska, Odra nadal dzieli. PiS chce ją użeglowić, Niemcy mówią „stop” [online], Polityka, 7 listopada 2022 [dostęp 2023-04-11] (pol.).
  22. ↑ Odra jako osoba prawna [online], Nasza Demokracja [dostęp 2023-04-11] (pol.).
  23. ↑ Odra osobą prawną. Trwa pierwsza w Polsce kampania uznania rzeki za osobę prawną [online], dzikiezycie.pl [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  24. ↑ „Marsz dla Odry”, czyli forma wsparcia ochrony rzeki [online], Urząd Miasta Racibórz [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  25. ↑ Skrzywdzona rzeka do sądu nie pójdzie. Wędrowałam w Marszu dla Odry [online], oko.press [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  26. ↑ Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2024-10-27].
  27. ↑ Wyborcza.pl [online], wysokieobcasy.pl [dostęp 2024-10-27].
  28. ↑ Karolina Gawlik, Marsz dla Odry: 937 kilometrów przez 44 dni [online], SmogLab, 3 czerwca 2023 [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  29. ↑ Mateusz Lipiński, Chcą, by Odra miała prawną osobowość [online], Radio Wrocław [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  30. ↑ Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2024-10-27].
  31. ↑ Mikromusic z wyjątkowym utworem „Jestem rzeką”. Piosenka dla Odry – Polska Płyta / Polska Muzyka [online], 13 lutego 2024 [dostęp 2024-10-27] (pol.).
  32. ↑ Natalia De Barbaro, Robert Rient: Nie wierzę w cudze sny. Tygodnik Powszechny, 27 czerwca 2015. [dostęp 2016-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 czerwca 2016)].
  33. ↑ Małgorzata Borowska: Przywilejem kobiet we wspólnocie Świadków Jehowy jest sprzątanie Sali Królestwa. 11 lipca 2015. [zarchiwizowane z tego adresu (2 czerwca 2016)].
  34. ↑ Zespół projektu Równia Literacka: „Męskość i kobiecość w lekturach szkolnych. Analiza treści lektur w szkole podstawowej i gimnazjum z perspektywy równości płci” | Sektor3. 2014. [zarchiwizowane z tego adresu (8 czerwca 2016)].