Syn Konrada, pracownika PKP, i Urszuli Polmańskiej. Ojciec został zamordowany przez Sowietów.
Roman Landowski od 1950 mieszkał w Tczewie, gdzie po maturze zaocznie uzupełnił studia zawodowe w zakresie kultury i oświaty dorosłych oraz bibliotekarstwa. Był między innymi księgarzem, bibliotekarzem i edytorem. Założył tczewski teatr poezji i publicystyki Scena Literacka „Propozycje”, który prowadził w latach 1964–1975. Był członkiem Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy i Klubu Literackiego „Poeticon” oraz jednym z założycieli Towarzystwa Miłośników Ziemi Tczewskiej, Kociewskiego Kantoru Edytorskiego oraz Dyskusyjnego Klubu Filmowego „Sugestia”. Pracował w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Tczewie początkowo jako bibliotekarz, a w latach 1981–1985 pełnił funkcję dyrektora tej placówki. W latach 1985–2007 kierował redakcją „Kociewskiego Magazynu Regionalnego”, czasopisma społeczno-kulturalnego poświęconego historii i współczesności Kociewia. Był autorem „Bedekera Kociewskiego” oraz redaktorem w Wydawnictwie Diecezjalnym w Pelplinie.
Jako pisarz debiutował w 1958 w Bydgoszczy kilkoma wierszami na łamach prasy wojskowej. Jego debiutem książkowym był zbiór poezji „Pejzaże serdeczne” (ZK-P, Gdańsk 1979). Utwory zamieszczał w czasopismach społeczno-kulturalnych, ogłaszał je również na antenie radiowej. W przeszłości związany z tczewskim pismem społecznym „Uwaga” i gdańskim kwartalnikiem „Pomorze”. Zajmował się również publicystyką i drobną twórczością poetycką (fraszki, teksty piosenek). Od 1984 był członkiem Związku Literatów Polskich. 29 czerwca 1987 został wybrany wiceprezesem Zarządu Gdańskiego Oddziału ZLP.
Tczewianin Roku 2000. W 2003 Rada Miasta Tczewa przyznała mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Tczewa w uznaniu jego zaangażowania na rzecz Tczewa i Kociewia oraz za promocję miasta i twórczość literacką.
Mąż Amelii, ojciec Janusza, prezesa Towarzystwa Miłośników Ziemi Tczewskiej. Od 2001 mieszkał w Czarnej Wodzie.
Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie w szpitalu w Tczewie. Pochowany 25 sierpnia 2007 na cmentarzu Nowym przy ul. 30-go Stycznia w Tczewie.
Jasna i Dersław. Baśnie, podania i opowieści z Kociewia, Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1981.
Ziemia czeka na dłoń, Olsztyn; Białystok: Pojezierze, 1981.
Wyrok u Wszystkich Świętych, Katowice: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1985.
Szkice regionalne. Arkusz poetycki Andrzeja Grzyba, Romana Landowskiego, Romana Senskiego, Tczew; Starogard Gdański: Kociewski Kantor Edytorski, 1987.
Pieśń ujdzie cało. O działalności Chóru Męskiego „Echo” w Tczewie, Gdańsk: Wojewódzki Ośrodek Kultury; Tczew: Klub Kultury Fabryki Przekładni Samochodowych „Polmo”, 1988.
Łabędzi lot Damroki. Baśnie i podania z pomorskich jezior, Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1989.
Tczew w czasie i przestrzeni, Tczew: Kociewski Kantor Edytorski, 2008.
Gryf i Małgorzata. Baśnie i podania nie tylko z Kociewia, Tczew: Kociewski Kantor Edytorski. Sekcja Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Aleksandra Skulteta, 2009.
Poezje. 462 utwory zebrane, które Edward Jakiel opracował i zestawił, wstępem i komentarzem godnie opatrzył, natomiast Lech J. Zdrojewski składnie poukładawszy, fotografią z Kociewia uzupełnił, a nad wszystkim Janusz Landowski bacznie czuwał, Tczew: Kociewski Kantor Edytorski Sekcja Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. A. Skulteta, 2017.
Medal Chwalba Grzymisława za książkę Nowy bedeker kociewski (2003)
Nagrody i wyróżnienia
I nagroda w konkursie na utwór prozatorski i poetycki o Ziemi Tczewskiej - w kategorii poezji za zestaw wierszy Pejzaże Serdeczne (1973)
I nagroda w konkursie literackim Krajowej Agencji Wydawniczej na powieść o polskiej lewicy z okazji 100. rocznicy polskiego ruchu rewolucyjnego za powieść Wyrok u Wszystkich Świętych (1984)
II nagroda w konkursie „Walory turystyczne Tczewa i ich promocja jako jeden z czynników rozwoju gospodarczego miasta” za Gród pomorskich książąt. Przewodnik po Tczewie i okolicy (1996)
Upamiętnienie
14 listopada 2013 na staromiejskim deptaku (ul. Jarosława Dąbrowskiego) w Tczewie odsłonięto ławeczkę dedykowaną pisarzowi.