Życiorys
Syn Aleksandra i Rozalii z domu Zgoda, urodził się w rodzinie górniczej. Ukończył szkołę powszechną i sześciomiesięczny kurs dla pracowników samorządowych. Brał udział w I, II i III powstaniu śląskim (osiągając rangę kaprala); później także w akcji plebiscytowej. W okresie międzywojennym działał w Kole Przyjaciół Młodzieży Powstańczej w Goduli oraz do 1939 w Związku Powstańców Śląskich. Od 1916 do 1917 robotnik w kopalni w Brzozowicach, potem do 1922 pracownik biurowy w Zabrzu. W kolejnych latach zatrudniony jako referent w samorządach w Goduli i Lipinach. W tym okresie był sympatykiem Narodowej Partii Robotniczej, a od 1924 Polskiej Partii Socjalistycznej.
Podczas II wojny światowej zaangażowany w ruch oporu, od 1939 pracował w Hucie Pokój w Nowym Bytomiu. Został aresztowany przez Gestapo i następnie uwięziony w KL Dachau i KL Mauthausen-Gusen, podczas uwięzienia współpracował z ruchami lewicowymi. Po wyzwoleniu włączył się w budowę struktur władzy ludowej na Górnym Śląsku, wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1947 do 1947 był podwójcim w Goduli, a od 1947 do 1950 wójtem gminy Lipiny. Od kwietnia do czerwca 1950 był pierwszym wiceprezydentem Chorzowa, po przekształceniu funkcji został wiceprzewodniczącym Prezydium Miejskiej Rady Narodowej tamże. 29 sierpnia 1951 wybrany przewodniczącym Prezydium MRN, 5 października 1954 przeszedł na fotel wiceprzewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach. Powrócił do kierowania chorzowską MRN od 5 marca 1957 do 1 października 1962, następnie przeszedł na emeryturę. W okresie powojennym od 1945 działał w Związku Weteranów Powstań Śląskich, od 1949 w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację; ponadto członek Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej oraz Związku Zawodowego Pracowników Samorządowych.
Był żonaty z Heleną Szczęsną, mieli dwie córki.
