Roman Vimpeller

Roman Vimpeller
Ilustracja
Roman Vimpeller (1905)
Data i miejsce urodzenia

13 lutego 1840
Godowa

Data i miejsce śmierci

8 stycznia 1923
Kraków

Edukacja

C. K. Gimnazjum w Przemyślu

Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Małżeństwo

Maria Dundaczew

Dzieci

Janina Nowotnowa

Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Medal Honorowy za Czterdziestoletnią Wierną Służbę (cywilny)
Multimedia w Wikimedia Commons

Roman Julian Vimpeller (ur. 13 lutego 1840 w Godowej, zm. 8 stycznia 1923 w Krakowie) – polski nauczyciel, dyrektor szkół.

Nagrobek Romana Vimpellera

Życiorys

Urodził się 13 lutego 1840 w Godowej. Uczył się w Jaśle i w Krakowie. W 1859 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu. Od 1860 do 1864 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego na kierunku o specjalności historii i geografii. Studia uzupełniał na Uniwersytecie Wiedeńskim

Podjął pracę nauczyciela od 15 kwietnia 1862. Od 20 maja 1862 pracował w C. K. Gimnazjum w Bochni. Od 27 października 1863 był zatrudniony w C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. 13 czerwca lub lipca 1865 w Wiedniu zdał nauczycielski egzamin podstawowy w zakresie historii i geografii. Od 30 sierpnia 1865 uczył w C. K. Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Został mianowany nauczycielem rzeczywistym 16 maja 1868. Od 10 czerwca 1871 pracował w C. K. Gimnazjum w Tarnowie. Stamtąd przeszedł na stanowisko Inspektora Okręgu Szkolnego, które sprawował od 21 lipca 1877 do 1 września 1880. Od 1881/1882 do 1883/1884 był dyrektorem Szkoły Przemysłowo-Uzupełniającej (Handlowej) w Tarnowie. Od 5 listopada 1885 uczył w C. K. Gimnazjum w Rzeszowie. Potem był profesorem i dyrektorem Seminarium Nauczycielskiego w Rzeszowie do 1896 oraz Żeńskiego Seminarium Nauczycielskiego w Krakowie (w 1905 obchodził jubileusz 25-lecia pełnienia stanowiska dyrektora seminariów żeńskich). W 1903 mianowany do VI rangi w zawodzie. W 1895 w Rzeszowie był zastępcą dyrektora Komisji Egzaminacyjnej na nauczycieli i nauczycielki szkół ludowych oraz członkiem tamtejszej Rady Szkolnej Okręgowej jako reprezentant zawodu nauczycielskiego. W 1898 otrzymał tytuł c. k. radcy szkolnego. W 1913 obchodził półwiecze pracy pedagogicznej. Na stanowisku żeńskiego seminarium pracował aż do przejścia w stan spoczynku. Już na emeryturze co roku jako komisarz rządowy był przewodniczącym egzaminów dojrzałości w Prywatnym Seminarium Żeńskim TSL im. Preisendanza w Krakowie.

Otrzymał Medal Honorowy za Czterdziestoletnią Wierną Służbę. Z okazji przeniesienia w stan spoczynku w 1911 został odznaczony przez cesarza Franciszka Józefa I Orderem Korony Żelaznej III klasy. Zmarł 8 stycznia 1923 w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Publikacje

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Henryk Kopia: Spis nauczycieli szkół średnich w Galicyi oraz polskiego gimnazyum w Cieszynie. Lwów: Towarzystwo Nauczycieli Szkół Wyższych, 1909, s. 2.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Z żałobnej karty naszego szkolnictwa. „Nowości Illustrowane”. Nr 3, s. 10-11, 20 stycznia 1923.
  3. Alicja Puszka: Nauczyciele historii i geografii państwowych szkół średnich w Galicji w okresie autonomii (1868-1914). Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1999. ISBN 83-87703-59-1.
    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 S. 338.
    2. ↑ S. 212.
  4. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Przemyślu za rok szkolny 1894. Przemyśl: 1894, s. 126.
  5. ↑ Historia szkoły. zsme.edunet.tarnow.pl. [dostęp 2016-03-17].
  6. ↑ Echo z przed lat 30-stu. „Pogoń”. Nr 38, s. 3, 17 września 1911.
  7. ↑ Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy c. k. Rady szkolnej krajowej w Galicyi”. Nr 32, s. 443, 24 września 1902.
  8. ↑ Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy c. k. Rady szkolnej krajowej w Galicyi”. Nr 23, s. 381, 16 sierpnia 1905.
  9. ↑ Jubileusz pedagoga. „Nowości Illustrowane”. Nr 48, s. 2, 25 listopada 1905.
  10. ↑ Szematyzm na rok 1895. Lwów: 1895, s. 398, 410.
  11. ↑ Odznaczenia jubileuszowe. „Nowa Reforma”. Nr 277, s. 5, 3 grudnia 1898.
  12. ↑ Kronika. Obiad u delegata Fedorowicza. „Nowa Reforma”. Nr 569, s. 1, 14 grudnia 1910.
  13. ↑ Pół wieku na posterunku. „Nowości Illustrowane”. Nr 25, s. 10, 24 czerwca 1911.
  14. ↑ Kronika. Wiadomości osobiste. Odznaczenie. „Głos Rzeszowski”. Nr 20, s. 6, 14 maja 1911.
  15. ↑ Tableau uczennic Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego. ct.mhk.pl. [dostęp 2016-03-17].
  16. 1 2 Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Roman Vimpeller. rakowice.eu. [dostęp 2022-12-30].
  17. ↑ Bibliografia Estreicher