Roza Papo
.jpg) Roza Papo w 1944 | |
 generał major | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 lutego 1914 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
25 lutego 1984 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1941–1984 |
| Siły zbrojne |
|
| Stanowiska |
rektor Wojskowej Akademii Medycznej |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
   | |
Roza Papo (ur. 6 lutego 1914 w Sarajewie, zm. 25 lutego 1984 w Belgradzie) – jugosłowiańska lekarka i generał Jugosłowiańskiej Armii Ludowej, pochodzenia żydowskiego.
Życiorys
Pochodziła z rodzint żydowskiej, była córką Mirjamy Abinun, z rodziny rabina Salomona Abinuna z Gračanicy. Roza Papo studiowała medycynę w Zagrzebiu. Po ukończeniu studiów w 1939 pracowała w szpitalach w Sarajewie, Begow Hanie i Olovie. Po niemieckiej agresji na Jugosławię w 1941 r. jej rodzice trafili do obozu koncentracyjnego w Jasenovacu, ona zaś przyłączyła się do oddziału partyzanckiego Todora Vujasinovicia. W marcu 1942 związała się z Komunistyczną Partią Jugosławii. Należała do grona bliskich współpracowników Josipa Broza Tity, zajmując się tworzeniem i utrzymaniem partyzanckich szpitali polowych. W 1942 roku w czasie bitwy o Ozren została raniona w twarz odłamkiem bomby lotniczej. W 1943 roku otrzymała awans na kapitana, a w 1945 roku na majora.
W czasie wojny zginęła cała jej rodzina, zamordowana w obozach koncentracyjnych. Po wojnie mieszkała w hotelu w Sarajewie, skąd przeniosła się do Belgradu, gdzie rozpoczęła specjalizację w zakresie epidemiologii – początkowo w Belgradzie, a następnie w Paryżu i Leningradzie. Pozostawała w służbie wojskowej, od 1965 roku pracowała jako profesor Wojskowej Akademii Medycznej, kierując katedrą chorób zakaźnych. Według jugosłowiańskiej encyklopedii wojskowej pełniła także urząd rektora Wojskowej Akademii Medycznej. W 1973 roku otrzymała awans na stopień generała majora. Była prawdopodobnie pierwszą kobietą na Bałkanach, która uzyskała stopień generalski.
Otrzymała szereg odznaczeń wojskowych, w tym Order Braterstwa i Jedności, a także Medal Partyzancki.
Była zamężna, miała dwoje dzieci. Zmarła w lutym 1984 roku w Belgradzie.
Awanse służbowe
- 1943 – kapitan
- 1945 – major
- 1973 – generał major
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Papo, Roza [online], savezjos.org, 2011 [dostęp 2018-08-22] (serb.).
- ↑ Samuel Elazar: Gađa za istoriju Jevrejske zajednice u Gračanici. W: Članci i građa za kulturnu istoriju istočne Bosne. T. XV. 1984, s. 137. [dostęp 2018-08-23].
- 1 2 3 4 5 6 7 Roza Papo, odlazak legendarne partizanske lekarke [online], yugopapir.com [dostęp 2018-08-22] (serb.).
- ↑ Barton Hacker: A Companion to Women’s Military History. Leiden: BRILL, 2012. ISBN 978-90-04-21217-6.
- ↑ Nikola Gažević: Vojna enciklopedija. Belgrad: Vojnoizdavački zavod, 1973.