Rozoga

Rozoga
Ilustracja
Rozoga na wysokości wsi Tatary
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

woj. warmińsko-mazurskie, woj. mazowieckie

Rzeka
Długość 83,1 km
Powierzchnia zlewni

493 km²

Źródło
Miejsce Świętajno (jezioro)
Współrzędne

53°39′14″N 21°06′09″E/53,653889 21,102500

Ujście
Recypient Narew
Miejsce

na północny zachód od Teodorowa

Wysokość

92,2 m n.p.m.

Współrzędne

53°07′07″N 21°37′46″E/53,118611 21,629444

Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”
Multimedia w Wikimedia Commons
Rozoga płynąca przez Łęg Starościński

Rozoga (Rożoga, Rosoga[potrzebny przypis]; kurp. Rozoga) – rzeka, prawy dopływ Narwi o długości 83,1 km i powierzchni dorzecza 493 km².

Rzeka powstaje z połączenia dwóch strug: Jerutki wypływającej z jeziora Marksewo i Radostówki wypływającej z bagnistych łąk w pobliżu wsi Olszyny na wschód od Szczytna. Strugi te łączą się powyżej Myszyńca. Rzeka przepływa przez miejscowości: Myszyniec, Drężek, Wykrot, Wydmusy, Jazgarka, Golanka, Kadzidło, Tatary, Długi Kąt, Lelis, Szafarczyska, Łęg Przedmiejski. Uchodzi do Narwi 7,5 km powyżej Ostrołęki na styku granicy Łęgu Przedmiejskiego z Łęgiem Starościńskim.

Na rzece zlokalizowany jest zbiornik Wykrot o powierzchni 52 ha. Do części wstępnej zbiornika uchodzi m.in. rów Pełtówka. Poniżej zbiornika do rzeki uchodzi Kanał Charcibałda.

W XV i XVI wieku nad środkową Rozogą (zwaną wówczas Rososzą lub Rososzną[potrzebny przypis]), na północny zachód od Szkwy, stał dwór myśliwski książąt mazowieckich (a później królów polskich) o nazwie Rososza, jedno z kilku takich miejsc w Puszczy Zagajnicy.

Przypisy

  1. ↑ Rozoga na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-03-24].
  2. ↑ J.Bliz., Rozoga (1), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IX, dir.icm.edu.pl [dostęp 2024-07-25].
  3. ↑ Rozoga, [w:] Słownik Kurpiowski, www.zwiazekkurpiow.pl [dostęp 2025-10-10].
  4. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 237, ISBN 83-239-9607-5.
  5. ↑ Rozoga na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-03-24].
  6. 1 2 Ireneusz Cymes, Katarzyna Glińska-Lewczuk. The use of Water Quality Indices (WQI and SAR) for multipurpose assessment of water in dam reservoirs. „Journal of Elementology”. 21 (4), s. 1211-1224, 2016. DOI: 10.5601/jelem.2016.21.2.1200. ISSN 1644-2296. (ang.).
  7. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 204, ISBN 83-239-9607-5.
  8. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 31, ISBN 83-239-9607-5.
  9. ↑ Kurpie Zielone. Mapa atrakcji przyrodniczych. Wyd. 1. Warszawa: Euro Pilot, 2016. ISBN 978-83-8009-587-8.
  10. 1 2 Kazimierz Pacuski, Puszcza Zagajnica (Kurpiowska) w średniowieczu. Książęcy dwór myśliwski nad jeziorem Krusko, [w:] Maria Przytocka (red.), Dzieje parafii pod wezwaniem św. Anny oraz Chrystusa Króla Wszechświata w Łysych, Łyse 2018, s. 56.