Rozoga
Zobacz w indeksie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego hasło Rozoga
Ten artykuł dotyczy rzeki, dopływu Narwi. Zobacz też: Szkwa – rzeka, która w górnym biegu nazywana jest Rozogą .
Rozoga płynąca przez Łęg Starościński
Rozoga (Rożoga , Rosoga [ potrzebny przypis ] ; kurp. Rozoga ) – rzeka , prawy dopływ Narwi o długości 83,1 km i powierzchni dorzecza 493 km².
Rzeka powstaje z połączenia dwóch strug : Jerutki wypływającej z jeziora Marksewo i Radostówki wypływającej z bagnistych łąk w pobliżu wsi Olszyny na wschód od Szczytna . Strugi te łączą się powyżej Myszyńca . Rzeka przepływa przez miejscowości: Myszyniec , Drężek , Wykrot , Wydmusy , Jazgarka , Golanka , Kadzidło , Tatary , Długi Kąt , Lelis , Szafarczyska , Łęg Przedmiejski . Uchodzi do Narwi 7,5 km powyżej Ostrołęki na styku granicy Łęgu Przedmiejskiego z Łęgiem Starościńskim .
Na rzece zlokalizowany jest zbiornik Wykrot o powierzchni 52 ha. Do części wstępnej zbiornika uchodzi m.in. rów Pełtówka . Poniżej zbiornika do rzeki uchodzi Kanał Charcibałda .
W XV i XVI wieku nad środkową Rozogą (zwaną wówczas Rososzą lub Rososzną[ potrzebny przypis ] ), na północny zachód od Szkwy , stał dwór myśliwski książąt mazowieckich (a później królów polskich ) o nazwie Rososza, jedno z kilku takich miejsc w Puszczy Zagajnicy .
Przypisy
↑ Rozoga na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej . Główny Geodeta Kraju . [dostęp 2017-03-24].
↑ J.Bliz. , Rozoga (1) , [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IX , dir.icm.edu.pl [dostęp 2024-07-25] .
↑ Rozoga , [w:] Słownik Kurpiowski , www.zwiazekkurpiow.pl [dostęp 2025-10-10] .
↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady , Ewa Wolnicz-Pawłowska , Jerzy Duma , Janusz Rieger , Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii , 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski ), s. 237, ISBN 83-239-9607-5 .
↑ Rozoga na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania) . Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej . [dostęp 2017-03-24].
1 2 Ireneusz Cymes, Katarzyna Glińska-Lewczuk. The use of Water Quality Indices (WQI and SAR) for multipurpose assessment of water in dam reservoirs . „Journal of Elementology”. 21 (4), s. 1211-1224, 2016. DOI : 10.5601/jelem.2016.21.2.1200 . ISSN 1644-2296 . (ang. ) .
↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady , Ewa Wolnicz-Pawłowska , Jerzy Duma , Janusz Rieger , Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii , 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski ), s. 204, ISBN 83-239-9607-5 .
↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady , Ewa Wolnicz-Pawłowska , Jerzy Duma , Janusz Rieger , Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii , 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski ), s. 31, ISBN 83-239-9607-5 .
↑ Kurpie Zielone. Mapa atrakcji przyrodniczych . Wyd. 1. Warszawa: Euro Pilot, 2016. ISBN 978-83-8009-587-8 .
1 2 Kazimierz K. Pacuski Kazimierz K. , Puszcza Zagajnica (Kurpiowska) w średniowieczu. Książęcy dwór myśliwski nad jeziorem Krusko , [w:] Maria M. Przytocka (red.), Dzieje parafii pod wezwaniem św. Anny oraz Chrystusa Króla Wszechświata w Łysych , Łyse 2018, s. 56 .