Ruby Braff

Ruby Braff
Imię i nazwisko

Reuben Braff

Data i miejsce urodzenia

16 marca 1927
Boston

Data i miejsce śmierci

9 lutego 2003
Chatham

Instrumenty

kornet

Gatunki

jazz (dixieland, swing)

Zawód

muzyk

Reuben Braff (ur. 16 marca 1927 w Bostonie, zm. 9 lutego 2003 w Chatham) – amerykański kornecista jazzowy. Reprezentant stylów: dixieland i swing.

Życiorys

Był samoukiem muzycznym i w prostej linii następcą Louisa Armstronga i Bixa Bederbecke’a. W latach 40. XX wieku występował w imprezach okolicznościowych i klubach Bostonu. Na przełomie dziesięcioleci 40./50. występował w zespołach klarnecistów Edmonda Halla i Pee Wee Russella. W 1953 przeniósł się do Nowego Jorku. Dzięki swojej biegłości instrumentalnej bez trudu znajdował zatrudnienie w zespołach grających jazz tradycyjny lub swing. Współpracował m.in. z puzonistami Vicem Dickensonem i Urbiem Greenem, oraz pianistą i bandliderem Natem Pierce’em. Był jedną z gwiazd sesji nagraniowych formacji trębacza Bucka Claytona. Nagrywał również jako lider dla wytwórni Vanguard. W połowie lat 50. grał w zespole „Króla swingu” Benny’ego Goodmana. Mimo renomy świetnego instrumentalisty, był uważany za muzyka staroświeckiego. Jako że stare style jazzowe przeżywały wówczas kryzys, przez szereg następnych lat miał kłopoty ze znalezieniem dłuższego zatrudnienia. W latach 60. grał na koncertach organizowanych przez pianistę i producenta George’a Weina w ramach skupionej wokół niego grupy muzyków, tzw. Newport All-Stars. Ponadto często wyjeżdżał do Wielkiej Brytanii na tournées z zespołem szkockiego trębacza Alexa Welsha.

W 1973 założył kwartet razem z gitarzystą swingowym George’em Barnesem. Grupa otrzymywała angaże i dzięki temu ustabilizował się zawodowo. Wziął nawet udział w powstaniu ścieżki dźwiękowej do komedii erotycznej The Switch or How to Alter Your Ego. Później z powodzeniem współpracował z wieloma małymi grupami. M.in. grał w duetach z pianistami Dickiem Hymanem i Ellisem Larkinsem, oraz gitarzystą Howardem Aldenem. Przez dłuższy czas także występował z kwintetem saksofonisty Scotta Hamiltona. Ponadto regularnie pojawiał się w studiach nagraniowych.

Dużą część życia spędził w Riverside w nowojorskim Bronksie. W ostatnich latach mieszkał samotnie w miejscowości Harwich w stanie Massachusetts. Nigdy się nie ożenił. Przez długi okres cierpiał na rozedmę płuc i dolegliwości serca. Borykał się też z jaskrą. Zmarł wskutek szeregu powikłań chorobowych. Miał 75. lat.

Wybrana dyskografia

Jako lider lub współlider

Jako sideman

Z Larrym Adlerem
Z Louisem Armstrongiem
z Tonym Bennettem
Z Buckem Claytonem
Z Woodym Hermanem
Z Miltem Hintonem
Z różnymi wykonawcami
Z Pee Wee Russellem

Zestawienie wg dat wydania płyt

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Ruby Braff. allmusic.com. [dostęp 2024-10-26]. (ang.).
  2. ↑ Garry Moore, 78, the Cheery Host of Long Running Tv Series, Dies. „The New York Times”. [dostęp 2024-10-27]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Obituary – Ruby Braff. „The Guardian”. [dostęp 2024-10-26]. (ang.).
  4. ↑ Ruby Braff w bazie IMDb (ang.)

Bibliografia

Linki zewnętrzne