Zełenohajiwka

Zełenohajiwka
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

jaworowski

Populacja (1943)

 

• liczba ludności

373

Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zełenohajiwka”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Zełenohajiwka”
Ziemia49°45′41″N 23°04′28″E/49,761389 23,074444

Zełenohajiwka (ukr. Зеленогаївка) – dawna wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie jaworowskim. Leżała między Balicami, Czyszkami a Koniuszkami.

Do 1946 toku nosiła nazwę Rustweczko (ukr. Руствечко).

Na początku XX w. właścicielką tutejszego majątku ziemskiego była Teresa Romanowska, od 1915 r. żona artysty malarza Jana Talagi. Oboje mieszkali w nim i gospodarowali przez następne lata, podnosząc go powoli z ruin.

W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie miejscowość należała do zbiorowej wiejskiej gminy Mościska w powiecie mościskim w woj. lwowskim. Rustweczko utworzyło wtedy gromadę, składającą się z miejscowości Rustweczko.

Podczas II wojny światowej w gminie Myślatycze w Landkreis Lemberg w dystrykcie Galicja (Generalne Gubernatorstwo). Liczyło wtedy 373 mieszkańców. W październiku 1943 Niemcy i Ukraińska Policja Pomocnicza zamordowali tutaj 12 Polaków.

Po wojnie w Związku Radzieckim. W 1946 roku zmieniono nazwę wsi na Zełenohajiwka. W 1987 roku miejscowość zlikwidowano.

W Rustweczku urodził się Bronisław Zub (1927-1991) – inżynier, społecznik, wolontariusz Fundacji im. Brata Alberta.

Przypisy

  1. ↑ Andrzej Adam Majewski. Zembrzyce. Wieś w Beskidzie Makowskim. „Mówią wieki. Magazyn historyczny”, s. 60-64, sierpień 2023. ISSN 1230-4018.
  2. ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 64, poz. 547 (ISAP)
  3. ↑ Lwowski Dziennik Wojewódzki. 1934, nr 19, poz. 105
  4. ↑ Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.
  5. ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 677, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
  6. ↑ Tadeusz Isakowicz-Zaleski, Ludzie dobrzy jak chleb, Kraków 2010, s. 61-62, ISBN 978-83-929708-9-7.