| Data i miejsce urodzenia |
1940 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie | |
| Narodowość |
brytyjska |
| Małżeństwo |
Richard Macdonald |
Ruth Myers (ur. 1940 w Manchesterze) – brytyjska kostiumografka filmowa, telewizyjna i teatralna.
Karierę rozpoczęła w londyńskim Royal Court Theatre. Od 1967 projektowała kostiumy filmowe. Pracowała m.in. przy filmach Rodzina Addamsów, Emma, Tajemnice Los Angeles, Złoty kompas i Pogromcy duchów: Imperium lodu. Dla telewizji projektowała m.in. kostiumy do pilotażowych odcinków seriali HBO Carnivàle i Trzy na jednego.
Była dwukrotnie nominowana do Oscara – za Rodzinę Addamsów i Emmę. W 2004 otrzymała nagrodę Emmy za kostiumy do serialu Carnivàle. W 2008 Costume Designers Guild uhonorowała ją nagrodą za całokształt twórczości filmowej.
Urodziła się w 1940 w Manchesterze, w hrabstwie Lancashire, i tam się wychowała. Kształciła się w St. Martin’s School of Art w Londynie oraz w English Stage Company przy Royal Court Theatre.
W ramach stypendium studenckiego rozpoczęła pracę w Royal Court Theatre. Była tam początkowo kierowniczką garderoby, a później projektantką kostiumów. Pracowała w tym teatrze do 1963, a około 1964–1965 przez rok w teatrze repertuarowym w Oksfordzie. Od 1965 ponownie pracowała w Royal Court. Współtworzyła tam co najmniej 15 przedstawień, m.in. sztuki Hotel in Amsterdam i Time Present Johna Osborne’a oraz Slag Davida Hare’a.
Jej pierwszym zawodowym zleceniem było naszywanie cekinów na kostiumy projektu Anthony’ego Powella. Była też asystentką Sophie Devine, związanej z grupą projektową Motley, która odpowiadała m.in. za kostiumy do filmu Wielkie nadzieje Davida Leana.
Jako kostiumografka filmowa debiutowała w 1967 filmami Work Is a 4-Letter Word i Smashing Time. W 1968 odpowiadała za kostiumy i garderobę w filmie Isadora. Za ten film była w 1970 nominowana do nagrody BAFTA. W latach 70. projektowała kostiumy m.in. do filmów Dwanaście krzeseł (1970), Wyższe sfery (1972), Miłość w godzinach nadliczbowych (1973) i Romantyczna Angielka (1975). Przy filmie That’ll Be the Day (1973) była konsultantką do spraw kostiumów.
Pod koniec lat 70. i w latach 80. pracowała m.in. przy filmach Magia (1978), …I sprawiedliwość dla wszystkich (1979), Odmienne stany świadomości (1980), Coś paskudnego tu nadchodzi (1983), Kobieta w czerwieni (1984) i Przypadkowy turysta (1988). Za kostiumy do Coś paskudnego tu nadchodzi otrzymała w 1984 nominację do nagrody Saturn.
Za kostiumy do filmu Rodzina Addamsów (1991) była nominowana do Oscara na 64. ceremonii, 30 marca 1992. Statuetkę otrzymał wówczas Albert Wolsky za film Bugsy. Drugą nominację do Oscara uzyskała za film Emma (1996) na 69. ceremonii, 24 marca 1997. Nagrodę zdobyła wtedy Ann Roth za Angielskiego pacjenta. W 1998 była nominowana do nagrody BAFTA za kostiumy do filmu Tajemnice Los Angeles.
Na przełomie XX i XXI wieku projektowała kostiumy m.in. do filmów Dzień zagłady (1998), Dowód życia (2000), Iris (2001), Nicholas Nickleby (2002), Ella zaklęta (2004) oraz animowanego Straszny dom (2006). Za kostiumy do filmu Złoty kompas (2007) była nominowana do nagrody Saturn w 2008. W tym samym roku otrzymała za ten film nagrodę Costume Designers Guild w kategorii filmu fantastycznego. W 2008, podczas 13. edycji nagród Satelita, była nominowana za kostiumy do filmu Miasto cienia.
Później projektowała kostiumy m.in. do filmów Dorian Gray (2009), Tożsamość (2011), Effie Gray (2014), Akademia wampirów (2014), Bezwstydny Mortdecai (2015), Tarzan: Legenda (2016) i Chłopiec zwany Gwiazdką (2021). Za kostiumy do filmu Pogromcy duchów: Imperium lodu (2024), zaprojektowane wspólnie z Alexis Forte, była nominowana do nagrody Saturn w 52. edycji.
Wystąpiła jako ona sama w filmach dokumentalnych, m.in. o powstawaniu filmów Nicholas Nickleby (2003), Connie i Carla (2004) i Tajemnice Los Angeles (2008). Pojawiła się także w dokumentach Edith Head: Dressing the Master’s Movies (2008) i The Ghost of Peter Sellers (2018).
Dla telewizji projektowała kostiumy do filmów Dracula (CBS, 1973) i Baja Oklahoma (HBO, 1988). Za ten drugi otrzymała w 1988 nagrodę CableACE. Zaprojektowała też kostiumy do odcinków pilotażowych seriali HBO: Carnivàle („Milfay”, 2003) i Trzy na jednego (2006).
Za pilotażowy odcinek Carnivàle otrzymała w 2004 nagrodę Emmy w kategorii kostiumów w serialu. Na szóstej gali Costume Designers Guild, w hotelu Beverly Hilton, nagrodę w kategorii telewizyjnych produkcji kostiumowych i fantastycznych otrzymały za Carnivàle Terry Dresbach (serial) i Ruth Myers (odcinek pilotażowy).
Za kostiumy do filmu telewizyjnego HBO Hemingway i Gellhorn była w 2012 nominowana do nagrody Emmy. Za ten sam film otrzymała nominację do 15. nagród Costume Designers Guild w kategorii filmu telewizyjnego lub miniserialu.
Jej mężem był scenograf Richard Macdonald, zmarły w 1993.
Kostiumy do filmów: