Ruth Warrick w latach 40. | |
| Imię i nazwisko |
Ruth Elizabeth Warrick |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
29 czerwca 1916 |
| Data i miejsce śmierci |
15 stycznia 2005 |
| Lata aktywności |
1941–2005 |
Ruth Elizabeth Warrick (ur. 29 czerwca 1916 w St. Joseph (Missouri), zm. 15 stycznia 2005 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka, piosenkarka i aktywistka polityczna. Według Encyklopedii Kina Ephraima Katza i Ronalda Nolena: „wiodąca brunetka Hollywood lat 40.”. Najbardziej znana z roli Phoebe Tyler Wallingford w serialu Wszystkie moje dzieci, w którą regularnie wcielała się od roku 1970 aż do swojej śmierci w 2005.
Ruth Elizabeth Warrick, urodziła się w niedużym mieście St. Joseph w stanie Missouri w zamożnej rodzinie Fredericka Roswella Warricka i Annie Louise Warrick, z domu Scott. W szkole średniej byłą jedna z najlepszych uczennic i laureatką konkursów typu „miss”. Swoją karierę rozpoczęła jako piosenkarka radiowa. W radio poznała również swojego pierwszego męża Erika Rolfa. Jej kariera filmowa zaczęła się dość obiecująco – w 1941 roku Orson Welles powierzył jej pierwszoplanową rolę kobiecą w swoim filmie Obywatel Kane. Później wystąpiła w nagrodzonej Oscarem epopei filmowej Pieśń południa, gdzie wcieliła się w rolę Sally oraz w filmie Daisy Kenyon Otto Premingera. Jednak jej późniejsza droga filmowa to role w mało znaczących i dziś już kompletnie zapomnianych filmach klasy B. W 1969 zagrała ostatnią, poważną rolę filmową – był to film Wielki skok na bank. O wiele lepiej powiodło się jej w telewizji i w teatrze. Na szklanym ekranie zadebiutowała już w 1951 roku. Przez całe lata 50. były to jednak wyłącznie epizody w operach mydlanych, w których w napisach nawet nie wymieniano nawet nazwiska. Dopiero w latach 60. zaczęła być zauważalną aktorką telewizyjną. Wystąpiła w kilku serialach, do których należy min. opera mydlana pt. Wszystkie moje dzieci, w której w latach 1970–2005 pojawiła się w aż 511 odcinkach, i za którą otrzymała dwie nominacje do Nagrody Emmy (Daytime, w 1975 i 1977). W okresie swojej największej popularności serial ten gromadził aż 50 mln widzów. Na przełom lat 50/60 datuje się jej debiut jako śpiewaczki broadwayowskiej. W latach 1957–1974 występowała w trzech music-hallach: Miss Lonelyhearts (1957), Take Me Along (1959–1960), Irene (1973–1974). W 1980 roku opublikowała swoją autobiografię pt. The Confessions of Phoebe Tyler. Ma swoją gwiazdę na Alei Gwiazd w Los Angeles. W 2004 roku otrzymała Nagrodę Emmy za całokształt twórczości (Emmy Lifetime Achievement Award).
Na początku lat 70. Ruth Warrick zaangażowała się w ruch antywojenny przeciwko wojnie w Wietnamie. W 1971 ukazał się singiel z jej piosenką pt. 41,000 Plus 4. The Ballad of the Kent State Massacre, nawiązujący swoim tytułem do 41 tys. amerykańskich żołnierzy poległych w Wietnamie oraz czworga studentów zastrzelonych przez Gwardię Narodową podczas antywojennej manifestacji na terenie kampusu Kent State University w Ohio (Sandry Lee Scheuer, Williama Knoxa Schroedera, Jeffreya Glenna Millera i Allison Beth Krause). Była aktywną członkinią Partii Demokratycznej, wspierającą Johna F. Kennedy,ego, Lyndona Johnsona i Jimmy’ego Cartera, bojowniczka o równouprawnienie Afroamerykanów.
Zmarła 15 stycznia 2005 w swoim domu na Manhatanie z powodu powikłań zapalenia płuc w wieku 88 lat.



Ruth Warrick była sześciokrotnie zamężna:
Ze związków tych miała troje dzieci: córkę Karen oraz synów Jona i Timoty’ego.