SDI (pierwotnie Szybki Dostęp do Internetu, później Stały Dostęp do Internetu) – usługa Telekomunikacji Polskiej SA polegająca na udostępnianiu klientom terminalu HIS-NT (Home Internet Solution) produkcji firmy Ericsson, który za pomocą analogowej linii telefonicznejabonenta łączy się z urządzeniem HIS-NAE znajdującym się w centrali telefonicznej. Początkowo umowa z Ericsson New Zealand opiewała na kwotę 30 milionów dolarów. SDI było pierwszą masową, ogólnopolską usługą umożliwiającą uzyskanie stałego dostępu do Internetu.
SDI rozpoczęło swoją historię 29 listopada 1999 roku będąc początkowo oferowane w trybie eksperymentalnym. 15 września 2001 Telekomunikacja Polska S.A. zakończyła okres pilotażowy i oficjalnie wprowadziła SDI do swojego wachlarza usług komercyjnych informując jednocześnie o 40,5 tysiącach aktywnych użytkowników. W szczycie popularności obsługiwanych było 80 tys. klientów. 11 lat od uruchomienia w listopadzie i grudniu 2010 roku TP SA poinformowała abonentów usługi o zakończeniu jej świadczenia od 1 stycznia 2011 roku.
Użytkownicy SDI mieli zapewniony stały dostęp do Internetu z prędkością maksymalną 115,2 kb/s oraz stały adres IP. Można było również korzystać z telefonu w czasie korzystania z Internetu. Wiązało się to jednak ze spadkiem przepustowości do około 70 kb/s.
W niektórych częściach kraju (np. w Gliwicach) usługa SDI realizowana była przez TPSA oprócz systemu HiS również za pomocą systemu CX-IPair firmy Computex.
W latach 1999–2004 TP SA zakupiła urządzenia dostępowe dla ponad 125000 linii abonenckich. Obecnie usługa SDI nie jest już sprzedawana i ustąpiła miejsca łączu DSL i Neostradzie (ADSL).
Koszt własny jednego kompletu urządzeń instalowanego u klienta i na centrali TP SA szacowała na około 500 dolarów planując pełną amortyzację w okresie maksimum 3 lat.
Koszt instalacji w okresie pilotażowym wynosił 818,85 PLN (netto, 999 brutto). 15 września 2001 zmniejszył się do 500 PLN (netto, 535 brutto) umowa na czas określony – 24 miesiące, lub 800 PLN (netto, 856 brutto) umowa na czas nieokreślony. Abonament w okresie pilotażowym wynosił 131,15 (netto, 160 brutto), potem 130 (netto, 158,6 brutto).
↑Nazwę tę Telekomunikacja Polska SA wybrała w październiku 1999 spośród setek propozycji nadesłanych za pomocą ankiety internetowej skierowanej do potencjalnych klientów usługi.
↑Na początku XXI wieku produkcję terminali przeniesiono z Australii do Polski – do firmy RWT – Telefony Polskie SA (obecnie Radomska Wytwórnia Telekomunikacyjna SA w likwidacji), która zajmowała się wdrażaniem systemu w Polsce.
↑Ericsson signs $24m Warsaw pact.The New Zealand Herald.[dostęp 2000-06-30].Cytat: Ericsson New Zealand has landed a $24 million order for its Home internet Solution (HiS) from Telekomunikacja Polska (Telecom Poland). The deal comes on top of a $6 million order placed by the Polish carrier last April
↑TP wycofuje SDI.Wirtualna Polska.[dostęp 2001-08-17].Cytat: SDI, czyli Szybki Dostęp do Internetu, wprowadzono 29 listopada 1999 roku.
↑TP S.A. rozpoczyna komercyjną sprzedaż SDI.Wirtualna Polska.[dostęp 2001-08-17].Cytat: Telekomunikacja Polska S.A. po okresie pilotażowym rozpoczyna 15 września b.r. komercyjne świadczenie usługi SDI (Stały Dostęp do Internetu). Aktualnie z SDI korzysta prawie 40,5 tysiąca użytkowników.
↑TP wycofuje usługę SDI.Rzeczpospolita.[dostęp 2001-08-17].Cytat: SDI, z której korzysta obecnie śladowa (380) liczba klientów narodowego operatora, zostanie wyłączona 1 stycznia 2011
↑Odpowiedź ministra łączności na interpelację nr 6557 w sprawie dostępności usługi SDI oferowanej przez Telekomunikację Polską SA.[dostęp 2025-11-03].Cytat: Koszt jednego kompletu urządzeń instalowanego u klienta i na centrali wynosi około 500 dolarów, przy pełnym wykorzystaniu zainstalowanych urządzeń. Dochodzą do tego koszty rozbudowy sieci transmisji danych POLPAK-T, koszty użytkowania sieci szkieletowej.... modelu SDI przyjęto, że opłaty instalacyjna i abonamentowa powinny spłacić koszt wprowadzenia i świadczenia usługi w ciągu około 3 lat. Przy czym wszystkie koszty (a w szczególności koszty użytkowania portów sieci POLPAT-T) rozłożono na komplet abonentów (dla urządzeń HiS 1,5 to zaledwie 16 abonentów, a dla HiS 2,0 to 120 abonentów).