Produkcja
Film jest adaptacją bestsellera amerykańskiego pisarza Waltera Lorda z 1955 pt. A Night to Remember. Jak sam po latach wspominał Lord, kiedy publikował swoją książkę katastrofa "Titanica" pozostawała mało znanym wydarzeniem. Swoją powieść oparł na relacjach kilkudziesięciu żyjących ówcześnie świadków ocalałych z katastrofy do których dotarł osobiście. Taką też konstrukcję fabuły obrali twórcy filmu – przedstawienie katastrofy z punktu widzenia całego spektrum historycznych postaci odgrywanych przez aktorów i ich relacji opartych na pieczołowicie ukazanych szczegółach. Zarówno w jednym jak i w drugim wypadku zadecydowało to o sukcesie zarówno książki jak i filmu na rynku brytyjskim. Obraz otrzymał nominację do nagrody BAFTA w kategorii najlepszy scenariusz brytyjski.
W grudniu 1958 film miał swoją premierę w Stanach Zjednoczonych. Bosley Crowther, czołowy krytyk filmowy The New York Times, w swojej recenzji pisał o filmie w samych superlatywach, chwaląc niemal wszystko: aktorstwo, reżyserię, scenariusz i zdjęcia. W 1959 roku film otrzymał "Złoty Glob" w kategorii najlepszy zagraniczny film anglojęzyczny. Pomimo to, obraz nie spełnił pokładnych w nim nadziei na rynku amerykańskim (jego rozpowszechnianie przyniosło straty finansowe). Obok Opowieści o dwóch miastach, był filmem, który pomimo sukcesu na rynku brytyjskim, ostatecznie pogrążył finansowo wytwórnię Rank Organisation.
Po latach od premiery filmu nie brakuje pochlebnych opinii na jego temat. Amerykański krytyk filmowy Michael Sragow w swoim eseju z 2012 roku utrzymuje, że jest to "najlepsza, filmowa wizja katastrofy "Titanica", pod względem ukazania głębi tragizmu ludzkich losów i epizodów szlachetności, przewyższająca nawet słynny film Camerona z 1997 roku". W ponad pół wieku po premierze, SOS Titanic pozostaje dla niego "zarówno pionierem, jak i szczytowym osiągnięciem dokumentu fabularyzowanego, kamieniem milowym historycznego realizmu". W podobnym tonie pisze Encyklopedia Britannica: autentyczność, scenografia (która została zrekonstruowana na podstawie planów oryginalnego statku), aktorstwo, konsultacja z wieloma osobami-świadkami katastrofy, przyczyniło się według niej do "stworzenia filmu, który jest oszałamiającym i poruszającym doświadczeniem. Koncentruje się on na ludzkim dramacie, a nie na widowisku".
W rankingach filmów poświęconych katastrofie "Titanica" film Bakera plasowany jest na pierwszym miejscu. Najczęściej wpływ na to ma dokładność historycznych detali.
W rankingu popularnego, filmowego serwisu internetowego Rotten Tomatoes obraz posiada obecnie (2025) najwyższą, 100-procentową, pozytywną ocenę "czerwonych pomidorów"
W film wmontowano dokumentalne "wstawki" przedstawiające wodowanie "Titanica", co w opinii krytyków dodało mu realizmu. Często też, za wyjątkiem zatonięcia statku w całości (przed odkryciem wraku w 1985 nie wiedziano o oderwaniu się rufy), podkreśla się dbałość o szczegóły historyczne. Na krytykach wrażenie robią również efekty specjalne, zupełnie udane jak na czasy w których powstawał film.
