SS Île de France

Île de France
Ilustracja
SS Île de France (1927)
Bandera

 Francja

Nadzorujące towarzystwo klasyf.

Compagnie Générale Transatlantique

Dane podstawowe
Typ

statek pasażerski

Historia
Stocznia

Ateliers et Chantiers de Saint-Nazaire Penhoët(inne języki)

Data wodowania

1926

Data oddania do eksploatacji

1927

Data wycofania ze służby

1959

Dane techniczne
Liczba pasażerów

1586 (w 3 klasach)

Długość całkowita (L)

231,6 m

Szerokość (B)

28,1 m

Zanurzenie (D)

9,5 m

Napęd mechaniczny
Silnik

turbiny parowe

Liczba śrub napędowych

4

Prędkość maks.

24 w.

Multimedia w Wikimedia Commons

SS Île de France – francuski liniowiec pasażerski zbudowany w 1927 w stoczni Ateliers et Chantiers de Saint-Nazaire Penhoët(inne języki) w Saint-Nazaire we Francji do obsługi północnoatlantyckiej linii Hawr – Nowy Jork o pojemności 43153 BRT dla armatora Compagnie Générale Transatlantique. Wystrój wewnętrzny statku był utrzymany w propagowanym wówczas stylu art déco, zaś zewnętrzny nawiązywał do konserwatywnych pierwowzorów liniowców sprzed I wojny światowej. Jako pierwszy transatlantyk został wyposażony w stałą kaplicę. Na początku lat 30. zostaje zamontowana katapulta startowa wykorzystywana do startu szybkiego wodnosamolotu pocztowego.

Załoga statku po upadku Francji nie poparła Rządu Vichy i przekazała statek w Singapurze (statek był w drodze do Indochin po francuskie wojska kolonialne) do dyspozycji brytyjskiego Ministerstwa Żeglugi, które wykorzystywało go podczas wojny w roli transportowca wojskowego (statek przetransportował w sumie ponad 300 tysięcy żołnierzy).

Po wojnie statek otrzymał nowe apartamenty, salę widowiskową (400 miejsc) i basen, również wygląd zewnętrzny statku uległ zdecydowanym zmianom (zamiast trzech kominów postawiono dwa nieco niższe). Do renowacji i modernizacji wnętrz wykorzystano akcesoria i elementy wystroju zdemontowane z SS „Normandie” przed przystosowaniem ww. do roli transportowca wojskowego. Po przebudowie pojemność statku wzrosła do 44356 BRT. W roku 1956 „Île de France” brał udział w akcji ratowniczej przyjmując na pokład 750 rozbitków (z 1706 pasażerów i członków załogi) tonącego włoskiego liniowca SS „Andrea Doria”. W roku 1959 „Île de France” został sprzedany na złom do Japonii. Swoją ostatnią podróż (w kwietniu 1959 roku do Osaki) odbył pod nowym imieniem „Furanzu Maru”. Krótko przed złomowaniem w 1960 roku został jeszcze wykorzystany jako kulisy filmowe podczas sesji zdjęciowych do filmu The Last Voyage.

Bibliografia

Linki zewnętrzne