Sadza techniczna (z podtypami: sadza acetylenowa, sadza kanałowa, sadza piecowa, sadza lampowa i sadza termiczna) to materiał powstający w wyniku niepełnego spalania smoły węglowej, materii roślinnej lub produktów ropopochodnych, w tym oleju opałowego, smoły z fluidalnego krakingu katalitycznego oraz krakingu etylenowego w ograniczonym dopływie powietrza. Sadza jest formą węgla amorficznego parakrystalicznego o wysokim stosunku powierzchni do objętości (SVR), aczkolwiek niższym niż węgiel aktywny. Różni się od sadzy znacznie wyższym stosunkiem powierzchni do objętości i znacząco niższą (nieistotną i niebiodostępną) zawartością wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA).
Sadza jest stosowana jako barwnik i wypełniacz wzmacniający w oponach i innych produktach gumowych, a także jako pigment i dodatek chroniący przed zużyciem w tworzywach sztucznych, farbach i pigmentach atramentowych. W UE jest stosowana jako barwnik spożywczy, gdy jest wytwarzana z substancji roślinnych (E153).
Aktualna ocena Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem (IARC) stwierdza, że „sadza jest prawdopodobnie rakotwórcza dla ludzi (grupa 2B)”. Krótkotrwałe narażenie na wysokie stężenia pyłu sadzy może powodować dyskomfort w górnych drogach oddechowych w wyniku podrażnienia mechanicznego.