Safed Koh, Safid Kuh (hist. Paropamis) – pasmo górskie w północno-zachodnim Afganistanie, będące zachodnim przedłużeniem Hindukuszu.
Położone pomiędzy dolinami rzek Murghab (na północy) i Harirud (na południu). Najwyższy szczyt to Kuh-i Hisar (3588 m n.p.m.). Góry Safed Koh składają się głównie z mezozoicznych łupków i wapieni oraz trzeciorzędowych zlepieńców i piaskowców, wytworzonych w orogenezie alpejskiej. Panuje w nich suchy podzwrotnikowy klimat górski. U podnóża występuje głównie roślinność półpustynna, która w nieco wyższych partiach przechodzi w lasy pistacjowe i jałowcowe, jeszcze wyżej występują przeważnie formacje wysokogórskie.
W miejscowej gospodarce przeważa koczowniczy chów owiec, ponadto występują złoża węgla kamiennego i srebra.
W przeszłości nazwa Paropamis (gr. Paropámisos lub Paropánisos) obejmowała znacznie większy obszar tamtejszych masywów górskich (m.in. cały Hindukusz). Współczesny egzonim Safid Kuh odnosi się do wschodniej części historycznego Paropamisu. Starożytni geografowie (Strabon, Ptolemeusz, Arrian) uznawali Paropamis za końcową część wielkiego azjatyckiego łańcucha górskiego obejmującego też cylicyjski Tauros, Parnessos i Kaukasos. Wypływały z niego rzeki Oksos i Indos; mieszkańców tego obszaru nazywano Paropamisadami (gr. Paropamisádai). Aleksander Wielki przeprawił swe wojska przez te góry w 327 p.n.e., podczas ostatniej wielkiej kampanii mającej na celu podbój Indii.