| Saichania | |||
| Maryańska, 1977 | |||
Odlew czaszki holotypu GI SPS 100/151 w Muzeum Ewolucji Instytutu Paleobiologii Polskiej Akademii Nauk | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
sajchania | ||
| Gatunki | |||
| |||
Sajchania (Saichania) – rodzaj dinozaura z rodziny ankylozaurów (Ankylosauridae) żyjącego w późnej kredzie na terenie dzisiejszej Azji.
Jego szczątki zostały odnalezione podczas polsko–mongolskich wypraw paleontologicznych na obszarze formacji Barun Goyot i opisane w 1977 roku przez polską paleontolog Teresę Maryańską. Obejmuje jeden znany gatunek – Saichania chulsanesis. Nazwa pochodzi od mongolskiego słowa saichan, oznaczającego „piękny”, i odnosi się do znakomitego stanu zachowania odnalezionej czaszki sajchanii. Saichania osiągała długość około 7 m.

Jak wszystkie ankylozaurydy Saichania cechowała się obecnością na grzbiecie kostnego pancerza, a na ogonie – ciężkiej, kostnej buławy, służącej prawdopodobnie do obrony przed drapieżnikami. W czaszce znajdowały się korytarze powietrzne, prawdopodobnie służące do chłodzenia wdychanego powietrza oraz bardzo twarde podniebienie, sugerujące zdolność do spożywania stosunkowo twardych roślin. Możliwe, że w okolicy nozdrzy znajdowały się gruczoły solne, ułatwiające życie w pustynnym środowisku.
Poczta Polska wyemitowała 24 marca 2000 r. znaczek pocztowy przedstawiający sajchanię w serii Zwierzęta prehistoryczne - dinozaury o nominale 0,8 złotego. Autorem projektu znaczka był Jacek Brodowski. Znaczek wydrukowano techniką offsetową, na papierze fluorescencyjnym, w nakładzie 2 400 000 szt.. Zwierzę zostało na znaczku opisane jako Saichania.