| Saimiri | |||
| Voigt, 1831 | |||
Sajmiri rdzawogrzbieta (S. oerstedii) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
sajmiri | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Simia sciurea Linnaeus, 1758 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Sajmiri (Saimiri) – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny sajmiri (Saimiriinae) w obrębie rodziny płaksowatych (Cebidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Środkowej i Południowej.
Długość ciała 22–42 cm, ogona 33–47 cm; masa ciała samic 550–1200 g, samców 550–1400 g.
Rodzaj zdefiniował w 1831 roku niemiecko-duński botanik Joachim Johann Otto Voigt w książce poświęcone historii naturalnej i anatomii porównawczej królestwa zwierząt. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) sajmiri wiewiórcza (S. sciureus).
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Saimiri oerstedii | (Reinhardt, 1872) | sajmiri rdzawogrzbieta | 2 podgatunki | pacyficzne wybrzeża Kostaryki (Puntarenas, na południe od rzeki Tulín w północnej części gór Herradura) i południowo-zachodnia Panama (Chiriquí) | DC: 28–33 cm DO: 33–43 cm MC: 750–950 g |
EN | |
| Saimiri cassiquiarensis | (Lesson, 1840) | sajmiri wenezuelska | 2 podgatunki | Kolumbia (wschodnia część Andów na południe do górnego biegu rzeki Magdalena i rzeki Apoporis), południowa Wenezuela (górny bieg rzeki Orinoko) i Brazylia (na północ od rzeki Solimões, na zachód od rzeki Negro) | DC: 25–37 cm DO: 36–45 cm MC: 550–1200 g |
LC | |
| Saimiri macrodon | D.G. Elliot, 1907 | sajmiri równikowa | gatunek monotypowy | południowa Kolumbia, wschodnie Ekwador, północno-wschodnie Peru i północno-zachodnia Brazylia (na południe od rzeki Apaporis, na wschód do rzeki Japurá i rzeki Juruá, na zachód do rzeki Huallaga i rzeki Ukajali, na południe do rzeki Abujao); zakres wysokości: 200–1200 m n.p.m. | DC: 25–32 cm DO: 34–44 cm MC: 590–1380 g |
NE | |
| Saimiri ustus | (I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1843) | sajmiri nagoucha | gatunek monotypowy | endemit Brazylii (na południe od rzeki Amazonka, od rzeki Tefé na wschód do rzek Xingu-lriri, na południe do górnego biegu rzeki Guaporé i źródeł rzeki Juruena) | DC: 23–42 cm DO: 31–45 cm MC: 620–1200 g |
NT | |
| Saimiri collinsi | Osgood, 1916 | gatunek monotypowy | endemit Brazylii (rzeki Xingu-lriri na wschód do rzeki Pindaré, na południe do górnego biegu rzeki Xingu, a także wyspa Marajó) | DC: 25–37 cm DO: 36–47 cm MC: 550–1400 g |
LC | ||
| Saimiri sciureus | (Linnaeus, 1758) | sajmiri wiewiórcza | gatunek monotypowy | region Gujana i północna Brazylia (na północ od rzeki Amazonka od rzeki Negro i rzeki Demini, na wschód do ujścia rzeki) | DC: 25–37 cm DO: 36–47 cm MC: 550–1400 g |
LC | |
| Saimiri boliviensis | (I. Geoffroy Saint-Hilaire & de Blainville, 1834) | sajmiri czarnołbista | 2 podgatunki | wschodnie Peru (na południe od rzeki Marañón), północno-zachodnia Brazylia (na południe od rzeki Solimões, pomiędzy rzekami Juruá i rzeką Tefé) i północna Boliwia (na zachód od rzeki Guaporé) | DC: 26–32 cm DO: 37–43 cm MC: 700–1000 g |
LC | |
| Saimiri vanzolinii | Ayres, 1985 | sajmiri czarna | gatunek monotypowy | endemit Brazylii (znany tylko z Reserva de Desenvolvimento Sustentável Mamirauá, na północ od rzeki Solimões) | DC: 22–30 cm DO: 35–41 cm MC: 650–950 g |
EN |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NT – gatunek bliski zagrożenia, EN – gatunek zagrożony; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.