Salomea Chwatowa

Salomea Chwatowa
Data urodzenia

ok. 1832 lub ok. 1840

Data i miejsce śmierci

23 grudnia 1933
Warszawa

Zawód, zajęcie

tłumaczka sztuk teatralnych, nauczycielka języków, literatka

Małżeństwo

Ludwik Chwat

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Salomea Chwat z domu Kutner (ur. ok. 1832 lub ok. 1840, zm. 23 grudnia 1933 w Warszawie) – polska tłumaczka sztuk teatralnych, nauczycielka języków, literatka oraz działaczka na rzecz bezdomnych dzieci.

Życiorys

Była dwukrotnie zamężna; jej drugim mężem był Ludwik Chwat, chirurg i ordynator w szpitalu starozakonnych w Warszawie.

Była założycielką warszawskiego Towarzystwa Opieki nad Maltretowanymi Dziećmi.

W 1899 przemawiała na Kongresie Międzynarodowej Rady Kobiet w Londynie.

Współpracowała z Kurierem Porannym, a w Księdze jubileuszowej „Kurjera Porannego” 1877-1902 Wydanej z powodu 25-lecia pisma, ukazał się jej tekst pt. O działalności kobiet w ciągu ćwierćwiecza.

Przełożyła między innymi Blanchette autorstwa Eugène Brieuxa, wystawiane w 1901 na deskach Teatru Miejskiego we Lwowie. W zbiorach Archiwum Akt Nowych znajduje się tekst jej do utworu Na cześć imienin Józefa Piłsudskiego, do muzyki Jana Adama Maklakiewicza.

W 1930 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Twórczość