Satelitarne zdjęcie delty rzeki (1994) | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Rzeka | |
| Długość | 3200 km |
| Powierzchnia zlewni |
325 000 km² |
| Średni przepływ |
6 500 (przy ujściu)[potrzebny przypis] m³/s |
| Źródło | |
| Miejsce | Tanggula Shanmai |
| Wysokość |
5350 |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Morze Andamańskie |
| Wysokość |
0 |
| Współrzędne | |
| Mapa | |
Mapa zlewiska Saluinu | |
Położenie na mapie Azji | |
Saluin (chiń. upr. 怒江; pinyin Nù Jiāng; tyb. རྒྱལ་མོ་རྔུལ་ཆུ།, Wylie rGyl mo rNGul chu, ZWPY Nag qu; birm. သံလွင်မြစ်; ang. Salween) – rzeka w Chinach i Mjanmie.
Swoje źródła rzeka ma w lodowcach gór Tangla. Saluin płynie na wschód przez Wyżynę Tybetańską, potem skręca na południe i płynie wąską doliną, równolegle do górnego Mekongu i Jangcy. W górnym biegu posiada liczne progi i wodospady. Następnie przepływa skrajem Wyżyny Junnan-Kuejczou, przez Wyżynę Szan, by wpaść do Morza Andamańskiego (zatoka Martaban). Największym miastem, przez które przepływa, jest Mulmejn. Charakteryzuje się bardzo wysokimi wahaniami poziomu między okresem suszy a monsunów – ok. 20 m. Nie ma większych dopływów, na większości swej długości (łącznie 3200 km) jest niespławna; powierzchnia dorzecza wynosi 325 tys. km².
Do żeglugi nadaje się tylko pierwsze 120 km dolnego biegu; wyżej liczne przeszkody w szybkim nurcie nie pozwalają na takie wykorzystanie rzeki (poza, lokalnie, niewielkimi jednostkami), w związku z czym rzeka wykorzystywana jest głównie do spławiania drewna. Płynąc w większości głębokim kanionem, stanowi poważną barierę dla komunikacji wschód-zachód; przekracza ją w środkowym biegu Droga Birmańska. W biegu dolnym wyznacza częściowo granicę birmańsko-tajlandzką (ok. 130 km).