 Brigitte Bardot i Sami Frey w Saint-Tropez (1963) | |
| Imię i nazwisko |
Sami Frei |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
13 października 1937 |
| Zawód |
aktor |
| Lata aktywności |
od 1956 |
| Odznaczenia | |
  | |
Sami Frey (ur. 13 października 1937 w Paryżu) − francuski aktor.
Brigitte Bardot i Sami Frey w Saint-Tropez (1963) | |
| Imię i nazwisko |
Sami Frei |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
13 października 1937 |
| Zawód |
aktor |
| Lata aktywności |
od 1956 |
| Odznaczenia | |
| | |
Sami Frey (ur. 13 października 1937 w Paryżu) − francuski aktor.
Urodził się w 10. dzielnicy Paryża jako syn Perli Wolf i Mendla Freia, polskich żydowskich imigrantów, którzy wówczas mieszkali w 19. dzielnicy Paryża. Jego matka urodziła w Białobrzegu. Jego ojciec był rzemieślnikiem zajmującym się wyrobami skórzanymi. Językiem ojczystym Samiego Freya był jidysz. Jego rodzice zmarli w obozie po deportacji przez nazistów w czasie II wojny światowej. Według słów Brigitte Bardot (której to podobno powiedział) w czasie akcji deportacyjnej został ukryty w koszu na bieliznę do prania. W rzeczywistości zawdzięcza swoje przetrwanie babci Chayi Wolf, u której się schronił podczas aresztowania matki. Opuścił Paryż z dziadkiem Chraïmem i obaj po wielu wędrówkach dotarli pod koniec 1943 do Rodez, gdzie mieszkał jego wujek Marcel Gassouk i ciotka Françoise Wolf. Pozostał tam aż do swojej pełnoletniości. Jako nastolatek rozpoczął studia na Cours Simon.
W wieku 18 lat pojawił się w pierwszym filmie Napoleon (1955) z Michèle Morgan, Marią Schell, Jeanem Marais, Serge Reggianim i Jeanem Gabinem. Rok potem Robert Hossein zaangażował go do niewielkiej roli w filmie Wybacz nasze winy (Pardonnez nos offenses, 1956) u boku Mariny Vlady. Po występach w kilku sztukach, stał się rozpoznawalny dzięki roli Gilberta Telliera, kochanka Dominique Marceau (Brigitte Bardot) we francusko-włoskim dramacie Henriego-Georges’a Clouzota Prawda (La Vérité, 1960). Potem grał w filmach Rogera Vadima Siedem grzechów głównych (Les Sept péchés capitaux, 1961), Agnesa Vardy Cleo od piątej do siódmej (Cleo de 5 a 7, 1962) czy Jean-Luca Godarda Amatorski gang (Bande á part, 1964).
W latach 1966–1968 brał udział w wielu przedstawieniach wystawianych w Théâtre Antoine-Simone-Berriau przez Claude’a Régy i przyczynił się do objawienia we Francji współczesnego teatru angielskiego Harolda Pintera.
Za rolę francuskiego poety, dramaturga i teoretyka Antonina Artauda w dramacie W towarzystwie Antonina Artauda (En compagnie d’Antonin Artaud, 1993) otrzymał nagrodę Złotego Bayarda na festiwalu filmów francuskojęzycznych w Namur.
W 2015, można go było zobaczyć w roli księdza de Hambye'a w filmie Marguerite i Julien (Marguerite et Julien) obok Jérémie'go Elkaïma, podczas części oficjalnej selekcji festiwalu w Cannes.