Życiorys
Syn Ukraińca Nikity i Polki Melanii z Kozubowskich. Od 1924 działacz Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Białorusi (KZMZB), a od 1927 KPZB. 1926-1927 uczył się w Wyższej Szkole Politycznej w Mińsku. 1927-1934 odsiadywał wyrok 7 lat więzienia za działalność komunistyczną.
We wrześniu 1939 brał udział w obronie Warszawy, po kapitulacji stolicy, przeniósł się do Wysocka (Polesie) na tereny zajęte przez Armię Czerwoną. W 1941 powołany do Armii Czerwonej, służył w batalionach pomocniczych (strojbatalionach), w 1943 w Orłowskiej Szkole Piechoty, od 1944 na III Białoruskim Froncie dowódca plutonu zwiadu. 13 stycznia 1945 ranny podczas walk w Prusach Wschodnich.
W marcu 1945 skierowany do pracy w aparacie polityczno-wychowawczym WP. Komendant Centralnej Szkoły Oficerów Politycznych. 1948-1950 szef Oddziału Propagandy i Agitacji GZP WP, 1950–1955 zastępca dowódcy Marynarki Wojennej ds. politycznych, następnie zastępca szefa GZP WP. W 1956 mianowany generałem brygady. Ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. Inspektor ds. organizacji paramilitarnych w Głównym Inspektoracie Obrony Terytorialnej. W 1967 przeniesiony w stan spoczynku.
Pochowany 6 września 1988 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C4, rząd 1, grób 2).
generał brygady
