Satanic panic (pol. „satanistyczna panika”) – panika moralna charakteryzująca się panicznym strachem społeczeństwa przed satanistycznymi rytuałami, przypadająca na lata 80. i 90. XX wieku.
W 1980 roku, w USA ukazała się książka Michelle Remembers, autorstwa kanadyjskiego psychiatry Lawrence’a Pazdera oraz jego pacjentki, Michelle Smith. Autorzy opisali rzekome wspomnienia Michelle, która miała być wykorzystywana w satanistycznych rytuałach, podczas których była gwałcona i torturowana. Dodatkowo Smith twierdziła, iż była więziona przez Kościół Szatana i na własne oczy widziała składanie w ofierze niemowląt. Jak się później okazało, opisane przez autorów wydarzenia nigdy nie miały miejsca. Publikacja wywołała jednak w społeczeństwie amerykańskim wielkie poruszenie i nagonkę medialną, która doprowadziła do wybuchu paniki moralnej, która z biegiem czasu objęła również Europę i Afrykę. Według Pauliny Jasik był to wybuch głęboko zakorzenionego w społeczeństwie strachu przed satanistycznymi rytuałami czy opętaniami. W wyniku paniki liczne znane osoby zostały oskarżone o czczenie szatana. Sytuacja negatywnie odbiła się również na członkach rozmaitych subkultur. Rozpoczęto próby cenzurowania i ograniczania rozmaitej twórczosci i kultury, która miała mieć negatywny wpływ na młodzież. Dotyczyło to przede wszystkim muzyki rockowej i metalowej, a także gier i filmów.
W Polsce największe nasilenie tego zjawiska miało miejsce w latach 90. XX wieku. Po 2000 zjawisko zaczęło się uspokajać.