| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Caliban | ||||
| Wydany | ||||
|---|---|---|---|---|
| Gatunek | ||||
| Długość |
47:01 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
Benny Richter | |||
| Album po albumie | ||||
| ||||
Say Hello to Tragedy – siódmy album studyjny niemieckiej grupy muzycznej Caliban, wydany 24 sierpnia 2009 nakładem Century Media Records (pierwsze wydawnictwo zespołu dla tej wytwórni).
Album był nagrywany w Principal Studios, The Bradbury Barracks, Mercury Studios, miksowany w Zing Recording Studios, a mastering wykonano w Principal Studios.
Album promował singel „Caliban’s Revenge / 24 Years” (2009). Nakręcono teledyski do piosenek: „24 Years” (2009), „Caliban’s Revenge” (2009). „No One Is Safe” (2010), „Walk Like The Dead” (koncertowy, 2011), reż. The Jack Stupid – DAB9.
Dwa utwory na płycie poruszają temat sprawy Josefa Fritzla, ujawnioną w kwietniu 2008, kiedy 42-letnia Austriaczka z Amstetten, Elisabeth Fritzl, zeznała policji, że przez 24 lata była więziona i gwałcona przez swojego ojca, Josefa Fritzla. Pierwszy z nich „24 Years” został napisany z perspektywy samej córki sprawcy, zaś drugi, „The Denegation of Humanity” dotyczy sześciorga dzieci przez nią urodzonych.
Tekst utworu „Coma” opisuje problem osób żyjących w śpiączce, niezdolnych do władania swym ciałem, lecz odczuwających rzeczywistość wokół siebie.
Piosenka „No One Is Safe” obejmuje lirycznie możliwość wydarzenia się jakiejkolwiek tragedii w życiu.
Utwór „Love Song” został zadedykowany przez wokalistę Andreasa Dörnera jego dziewczynie.
Tekst utworu „Caliban’s Revenge” nawiązuje do historii Kalibana, syna czarownicy Sykoraks z dramatu Williama Szekspira pt. Burza, od którego imienia przyjęto nazwę zespołu.
Koncepcyjnie tematyka zawarta na albumie była kontynuowana na następnej płycie długogrającej, pt. I Am Nemesis (2012).