| Scopula decorata | |||
| (Denis & Schiffermüller, 1775) | |||
 imago wątlaka ozdobnego | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Infrarząd | |||
| (bez rangi) | Eulepidoptera | ||
| (bez rangi) | Ditrysia | ||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
wątlak ozdobny | ||
| Synonimy | |||
| |||
Wątlak ozdobny (Scopula decorata) – gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych, podrodziny Sterrhinae. Jest gatunkiem szeroko rozpowszechnionym w Palearktyce.
Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali w 1775 roku austriaccy przyrodnicy i entomolodzy Michael Denis i Ignaz Schiffermüller w pracy Ankündung eines systematischen Werkes von den Schmetterlingen der Wienergegend, nadając mu nazwę Geometra decorata.
Obecnie Catalogue of Life (wersja 2024-03-12) wyróżnia 6 podgatunków:
Natomiast Lepidoptera Mundi wyróżnia 4 podgatunki:
Motyl ten osiąga od 20 do 25 mm rozpiętości skrzydeł. Gatunek bardzo podobny do wątlaka nadobnego, jednak z bardziej wyrazistym wzorem plamek na skrzydłach. Skrzydła przednie i tylne białe, w zewnętrznych polach obu skrzydeł występują wyraźne rdzawobrunatne plamki. Dosyć wyraźnie zaznaczony cień środkowy. Na brzegu zewnętrznym skrzydła tylnego brak wyraźnych wycięć, jest on lekko falisty i miejscami ząbkowany. Strzępina skrzydła przedniego ciemno plamkowana. Gąsienice są żółte z czerwonawą częścią grzbietową. Na bokach deseń w kształcie linii czarniawej i białej poniżej.
Dorosły motyl pojawia się w dwóch pokoleniach od połowy maja do końca czerwca i od połowy sierpnia do początku września. Gąsienice pojawiają się także w dwóch pokoleniach; pierwsze w lipcu, a drugie, które zimuje, od początku września do końca maja.
Żerują głównie na roślinach z rodzaju macierzanka (Thymus), m.in. na macierzance piaskowej (Thymus serpyllum).
Owad rozprzestrzeniony w prawie całej Europie (oprócz Wielkiej Brytanii, Irlandii i Norwegii), w Rosji, północnej Afryce (Maroko, Algieria, Tunezja) oraz Azji (Turcja, Kirgistan, Kazachstan, Gruzja, Armenia, Iran, Tadżykistan, Afganistan, Mongolia i Chiny). Występuje przeważnie na ugorach, suchych łąkach, wrzosowiskach, nasłonecznionych łąkach na zboczach wzniesień oraz borach sosnowych. W Polsce rozpowszechniony na kserotermicznych stanowiskach, jest znacznie rzadszy od wątlaka nadobnego.
