Scriptores Historiae Augustae (łac. dosł. „pisarze cesarskiej historii”) — zespół sześciu biografów z czasów panowania Dioklecjana i Konstantyna, którzy według przyjętej tradycji mieli być autorami zbioru cesarskich życiorysów, określanego mianem Historia Augusta.
Należeli do nich: Eliusz Spartianus, Juliusz Kapitolinus, Wulkacjusz Gallikanus, Eliusz Lampridiusz, Trebeliusz Polion i Flawiusz Wopiskus. Są autorami życiorysów cesarzy rzymskich od Hadriana do Numeriana. Wzorowali się na biografiach 12 cesarzy opisanych przez Swetoniusza oraz dwóch mniej znanych historyków z początków III wieku: Mariusza Maksimusa i Juniusza Kordusa. Ich dzieło stanowi obecnie jedno z nielicznych źródeł do poznania dziejów Cesarstwa Rzymskiego w tym okresie.