| Sebastes | |||||
| Cuvier, 1829 | |||||
Przedstawiciel rodzaju – Sebastes nebulosus | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Rząd | |||||
| Rodzina | |||||
| Rodzaj |
Sebastes | ||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
Perca norvegica Ascanius, 1772 | |||||
| |||||
Sebastes – rodzaj morskich ryb zaliczanych do skorpenokształtnych z rodziny Sebastidae, czasami klasyfikowanej jako podrodzina Sebastinae w obrębie skorpenowatych (Scorpaenidae). Obejmuje około 110 gatunków. Niektóre z nich należą do najdłużej żyjących kręgowców na Ziemi. Wiele gatunków ma duże znaczenie gospodarcze.
Rodzaj Sebastes został ustalony przez Cuviera w 1829 dla Perca norvegica i prowizorycznie zaliczony do skorpenokształtnych. Jego pozycja w systematyce ryb nie jest pewna, ponieważ łączy wiele cech z okoniokształtnymi, a filogeneza skorpenokształtnych jest słabo poznana.
Większość ryb z tego rodzaju zasiedla chłodne wody północno-wschodniego Pacyfiku (ponad 65 gatunków), część występuje w północno-zachodnim Pacyfiku (27 gatunków), 7 w Zatoce Kalifornijskiej, 4 gatunki rozsiedliły się poprzez Arktykę do północnego Oceanu Atlantyckiego, a 2 znane są z półkuli południowej.
Są to zarówno ryby głębokowodne (do 3000 m p.p.m.) oraz przebywające w wodach przybrzeżnych.
Budową ciała przypominają okoniokształtne, z którymi skorpenokształtne są blisko spokrewnione. Ciało krępe, dość wysokie, płetwa grzbietowa dwudzielna, z przednią częścią ciernistą. Trzy pierwsze promienie płetwy odbytowej tworzą ostre kolce. Na pokrywach skrzelowych obecne liczne zadziory. Najmniejsze gatunki (Sebastes viviparus) osiągają ok. 35 cm, największe (Sebastes norvegicus) do około 1 m długości.
Są rybami długowiecznymi, Sebastes aleutianus może dożyć do 200 lat.
Żywią się skorupiakami i drobnymi rybami. Są jajożyworodne.
Ze względu na wysoko cenione[według kogo?] mięso ryby z rodzaju Sebastes są poławiane w dużych ilościach gospodarczo i przez wędkarzy. Ponieważ rosną wolno i późno osiągają dojrzałość płciową populacja wielu gatunków drastycznie się zmniejsza.
Gatunki zaliczane do tego rodzaju:
Gatunkiem typowym jest Perca norvegica (=S. norvegicus).