Kryształ selenitu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
CaSO4·2H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
w jedną stronę doskonała, w dwie dobra |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Gęstość |
2,2–2,4 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bezbarwna do białej, z różnymi odcieniami kiedy zanieczyszczony |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
perłowy lub szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,520–1,529 |
| Dodatkowe dane | |
| Szczególne własności |
długie kryształy selenitu można wyginać, daje się zarysować paznokciem |
Selenit – bezbarwna, bardzo czysta odmiana gipsu, wykształcona w formie dużych tabliczkowych kryształów. Nazwą selenit określa się też czasami włóknistą odmianę gipsu, wykazującą księżycową poświatę, a niekiedy także efekt kociego oka. Okazy takiego gipsu są znane z Francji, Wielkiej Brytanii i Rosji.
Nazwa pochodzi od stgr. σελήνη, selḗnē (księżyc) i λῐ́θος, líthos (kamień) (σεληνῑ́της, selēnī́tēs oznacza księżycowy kamień), nawiązując do specyficznego połysku tego minerału przypominającą księżycową poświatę.

Meksyk – Naica, St. Eulalia, USA – Kolorado, Utah, Nowy Meksyk (jaskinia Lechuguilla), Kanada – Nowy Brunszwik, Chile – na pustyni Atacama, Francja – okolice Paryża, Włochy – ok. Bolonii, Sycylia, Niemcy – Badenia, Harz, Las Turynski, Hiszpania – Saragossa, Polska – w dolinie Nidy, Sieroszowice, Lubin, Dobrzyń nad Wisłą, Chodzież k. Piły.