Sen dusz lub, prawidłowo Czuwanie dusz (gr.: Psychopannychia "Całonocny bankiet dusz") – to pierwszy traktat teologiczny, napisany przez Jana Kalwina w 1534.
Podtytuł dzieła brzmi: Traktat, w którym dowiedzione jest, iż dusze czuwają i żyją po wyjściu z ciała, który skierowany jest przeciwko błędowi kilku ignorantów, mniemających, że śpią one aż do ostatniej chwili.
W oryginalnym tytule, termin Psychopannychia (Całonocny bankiet dusz) odnosi się do przekonania Kalwina, a nie do snu duszy.
Kalwin napisał ten traktat przeciwko doktrynie anabaptystów i innych, którzy wyznawali mortalizm, czyli przekonanie, że dusze zmarłych śpią aż do dnia Sądu Ostatecznego. Kalwin bronił tradycyjnego przekonania, że dusza po śmierci jest świadoma swojego przeszłego życia. Jednocześnie odrzucił katolicką koncepcję czyśćca i modlitw wstawienniczych za zmarłych, uznając jest za "niebiblijne" i przeciwne "wszechmocy Boga".
Traktat został napisany po łacinie, francuskie tłumaczenie ukazało się w 1558.